مفهوم بی‌طرفی حرفه‌ای نیاز به توضیح دارد چون اغلب در افکار عمومی به درستی فهمیده نمی‌شود. گزارش بی‌طرفانه خبر به معنی خنثی بودن یا سکوت درباره تحلیل آن خبر نیست. اتفاقا دنیای‌اقتصاد همیشه با اصول و رویکرد روشنی واقعیت‌ها را، فارغ از اینکه کدام جناح سیاسی بر سر کار است، توضیح داده و تحلیل کرده است و این البته بعضا به مذاق برخی از صاحبان قدرت سیاسی خوش نیامده و از این رو بی‌هزینه نبوده است. تحلیل‌های دنیای‌اقتصاد مبتنی‌بر اصول بنیادی علم اقتصاد با هدف تامین منافع ملی است. مطابق اساسی‌ترین این اصول آزادی کنش انسان‌ها در چارچوب حکومت قانون تامین‌کننده منافع عمومی است. اقتصاد بازار آزاد درون‌مایه تفکر حاکم بر مجموعه رسانه‌ای «دنیای‌اقتصاد» از آغاز بنیان‌گذاری آن بوده است. در چارچوب همین تفکر، دنیای‌اقتصاد همیشه از بخش خصوصی واقعی و توسعه آن در کشور جانبداری کرده، اما این جانبداری به هیچ وجه به معنی دفاع از «پول‌داران» یا «سرمایه‌دارانی» نیست که با زد و بند با صاحبان قدرت به ثروت و مکنت رسیده‌اند. متاسفانه بخش‌خصوصی واقعی در کشور ما به‌دلیل سیطره تفکر دولت‌مدار و ارزش‌ها و رویکردهای «چپ»، مظلوم واقع شده و عملا در مقابل بخش دولتی و شبه‌دولتی بسیار نحیف و شکننده است. اما در عوض، سرمایه‌داری «رفاقتی» یا «سیاسی» و بنگاهداری مبتنی بر «تیولداری جدید» که منابع ملی را به تاراج می‌برد گسترش چشمگیری یافته و به تهدیدی بزرگ برای منافع ملی ایران تبدیل شده است. طرفه آنکه این پدیده نامیمون در جریان به اصطلاح غیر‌دولتی کردن اقتصاد و واگذاری شرکت‌های دولتی ابعاد بی‌سابقه‌ای به خود گرفته است. به‌رغم اینکه مجموعه رسانه‌ای «دنیای‌اقتصاد» مرزبندی روشنی با این پدیده به ظاهر اقتصاد آزادی دارد، اما برخی منتقدان آگاهانه یا به غیرعمد توجهی به این مرزبندی نمی‌کنند و اتهامات ناروا به آن می‌زنند، و این شاید مشکل‌ترین و دردناک‌ترین وجه از فعالیت مدیران و دست‌اندرکاران این رسانه است. در هر صورت ۵ هزارشماره پایداری روی اصول و حرکت متعادل روی ریسمان باریکی که از هر طرف تیرهای زهرآگین به سوی آن پرتاب می‌شود کار سترگی است و دست مریزاد دارد.

این مطلب برایم مفید است
5 نفر این پست را پسندیده اند