شماره روزنامه ۶۵۸۵
|

تغییر رویکرد یک مدیر نسل ایکس که دستاوردهایش خلأهایش را پر نکرد

اگر قرار باشد تنها یک حقیقت درباره «نسل‌گرایی» وجود داشته باشد، این است که هر نسل از نسل بعد از خودش، شکایت ثابتی دارد. «بچه‌های این روزها» دیگر اهل کار کردن نیستند. همه‌چیز را می‌خواهند، اما حاضر نیستند برای به‌دست آوردنش به اندازه کافی سخت تلاش کنند. همه هم انتظار دارند فقط برای حضور داشتن جایزه…

در اغلب دوره‌های رکود و نااطمینانی اقتصادی، رفتار بسیاری از سازمان‌ها شباهت قابل‌توجهی به یکدیگر پیدا می‌کند؛ پروژه‌های توسعه‌ای متوقف می‌شوند، استخدام‌ها کاهش می‌یابد، هزینه‌های بازاریابی محدود می‌شود و در نهایت بودجه آموزش و توسعه کارکنان نیز در فهرست هزینه‌های قابل حذف قرار می‌گیرد. این رویکرد…

اخبار مدیران روزنامه شماره ۶۵۸۴

    سه‌شنبه، ۱۹ خرداد ۱۴۰۵
  • تغییر رویکرد یک مدیر نسل ایکس که دستاوردهایش خلأهایش را پر نکرد

    روزنامه شماره ۶۵۸۴

    رازی که نسل زد به آن پی برد!

    اگر قرار باشد تنها یک حقیقت درباره «نسل‌گرایی» وجود داشته باشد، این است که هر نسل از نسل بعد از خودش، شکایت ثابتی دارد. «بچه‌های این روزها» دیگر اهل کار کردن نیستند. همه‌چیز را می‌خواهند، اما حاضر نیستند برای به‌دست آوردنش به اندازه کافی سخت تلاش کنند. همه هم انتظار دارند فقط برای حضور داشتن جایزه بگیرند. همه ما این‌گونه انتقادها را به شکلی شنیده‌ایم و احتمالا خودمان هم گاهی نسخه‌ای از همین قضاوت‌های نسل‌به‌نسل را تکرار کرده‌ایم.
  • آموزش؛ قربانی بزرگ بحران‌ها

    در اغلب دوره‌های رکود و نااطمینانی اقتصادی، رفتار بسیاری از سازمان‌ها شباهت قابل‌توجهی به یکدیگر پیدا می‌کند؛ پروژه‌های توسعه‌ای متوقف می‌شوند، استخدام‌ها کاهش می‌یابد، هزینه‌های بازاریابی محدود می‌شود و در نهایت بودجه آموزش و توسعه کارکنان نیز در فهرست هزینه‌های قابل حذف قرار می‌گیرد. این رویکرد در نگاه نخست منطقی به نظر می‌رسد. هنگامی که جریان نقدینگی تحت فشار قرار می‌گیرد، مدیران ناگزیرند هزینه‌هایی را کاهش دهند که بازگشت سرمایه آنها فوری و قابل مشاهده نیست.
  • امنیت شغلی با کار تکمیلی

    اگر شرایطتان این است، بدانید تنها نیستید: هیچ ترفیعی در کار نیست. افزایش حقوق چشمگیری هم نبوده. در آستانه ۴۰ سالگی هستید. حدود یک‌چهارم از حرفه‌ای‌های آمریکایی پیش از رسیدن به سال‌های اوج درآمدشان در مسیر شغلی خود به بن‌بست می‌خورند؛ یعنی دست‌کم پنج سال بدون افزایش واقعی در حقوق یا جایگاه شغلی می‌گذرانند.
۱