وی گفت: زمانی می‌گفتند مجید دروغ می‌گوید، بی‌ادب است و با دخترهای همسایه سر و سری دارد و با همین توجیه جلوی این کتاب را می‌گرفتند. تا این‌که قصه‌های مجید مورد توجه افرادی چون مهندس علاقه‌مندان قرار گرفت و گفت مجید چیزی را می‌گوید که ما به آن نیاز داریم. مجید از امید و شادی حرف می‌زند. مجید می‌گوید که بچه‌های ایرانی باید با شادمانی بزرگ شوند و این‌طور بود که مقاومت‌ها شکست. مرادی‌کرمانی یادآور شد: آن زمان حدود ۱۸ میلیون جمعیت کودک و نوجوان داشتیم. آیا آن زمان هیچ‌کدامشان دروغ نمی‌گفتند. امروز بیچارگی بچه‌های ما نتیجه بی‌تدبیری آن روزهاست. آنقدر نصیحت و شعار دادیم که نگذاشتیم بچه‌هایمان داستان بخوانند و از داستان‌ها لذت ببرند. بخندند و شادی کنند. نویسنده کتاب «خمره» گفت: باید در کتاب‌ها مطالبی را بگذاریم که بچه‌ها به آن علاقه‌مند بشوند. چرا نویسندگان ما قهر کرده‌اند و بیشتر کتاب‌های ما ترجمه‌ای است. دنیای امروز، دنیای مجازی است. دنیای کودکان ما عوض شده است. آموزش و پرورش باید به ادبیات کودک و نوجوان توجه بیشتری داشته باشد و بچه‌های ما را برای زیستن در آینده با شادمانی و سربلندی پرورش دهد تا آنان بتوانند در این دنیا واقعا اهل زندگی باشند.