این در حالی است که موضوعاتی مانند مسائل مالی و نقدینگی، هزینه‌های فروش و نحوه برخورد با مشکلاتی که در حوزه سودآوری فعالان حوزه غذایی وجود دارد از اهمیت بالایی برخوردار است. به عنوان مثال در حال حاضر شرکت‌های پخش و‌ هایپرمارکت‌ها بخش قابل توجهی از بهای محصول را به عنوان تخفیف در نظر می‌گیرند و این در حالی است که هزینه‌های ارسال نیز بر عهده تولیدکننده است که این مسائل باعث فشار روی تولید خواهد بود.

فروشگاه‌های زنجیره‌ای با استفاده از روش‌هایی که در قرارداد با تولیدکنندگان در پیش می‌گیرند سودی را کسب می‌کنند که گاهی چند برابر سود تولیدکننده‌ها است. این در حالی است که این شرکت‌ها ورودی‌های بالایی را نیز از تولیدکننده دریافت می‌کنند که برای برخی واحدهای کوچک سنگین بوده و در کنار سایر هزینه‌هایی که به تولیدکننده تحمیل می‌کنند، فشارهای هزینه‌ای زیادی را با خود به همراه دارد. در حال حاضر هزینه‌های اضافی در نقل و انتقال پول یا حمل و نقل و تامین مواد اولیه و ماشین‌آلات مورد‌نیاز تخصصی که در ایران وجود ندارد، به تولیدکننده تحمیل می‌شود و از آن بدتر مشکلات موجود در خرید دستگاه‌های حرفه‌ای‌تر از شرکت‌های اروپایی است که به دلیل تحریم‌ها چند برابر شده و در صورتی که بیش از ۵درصد دستگاه‌ها و قطعات یک ماشین آمریکایی باشند، فروشنده آن را در اختیار تولیدکننده ایرانی قرار نمی‌دهد و همه این موضوعات از چالش‌ها و موانعی هستند که باید از آنها عبور کنیم.

 

این مطلب برایم مفید است
3 نفر این پست را پسندیده اند