شماره روزنامه ۶۵۵۸
|

تبدیل قوانین ضدانحصار به ابزاری برای تحمیل ترجیحات سیاستگذاران

قوانین ضدانحصار (آنتی‌تراست) در گذشته پرسشی ساده مطرح می‌کردند: آیا بنگاه‌ها وضعیت مصرف‌کنندگان را بدتر می‌کنند؟ اما امروزه این پرسش به‌تدریج جای خود را به سوال دیگری داده است: آیا مصرف‌کنندگان «انتخاب‌های نادرستی» انجام می‌دهند؟

تجربه جهانی از جنگ در آلمان تا عراق و افغانستان، چه درسی به ما می‌دهد؟

حدود یک دهه پیش، به یاد دارم وقتی روزگار بحران‌های پیاپی آغاز شد، از قفسه کتاب‌هایم کتابی را برداشتم که به نظر من یکی از حیاتی‌ترین کتاب‌های اقتصادی است که تاکنون نوشته شده. این کتاب «پیامدهای اقتصادی صلح» نوشته جان مینارد کینز نام دارد. کینز این کتاب را در پیامدهای جنگ جهانی اول نوشت و پیامدهای…

اخبار اندیشه روزنامه شماره ۶۵۵۸

    چهارشنبه، ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵
  • تجربه دولت چین در مرزبندی فعالیت‌های اقتصادی و ارتش چیست؟

    روزنامه شماره ۶۵۵۸

    بازی برد - برد امنیت اقتصادی

    امنیت اقتصادی یک اولویت حکمرانی است که بدون آن، حفظ نظم و ثبات بازار امکان‌پذیر نیست، گرچه تنها راه حفظ امنیت بازار، کنترل و دخالت مداوم در اقتصاد نیست، اما برخی کشورها ترجیح می‌دهند امنیت اقتصادی را به پشتوانه نیروهای مسلح برقرار سازند. در این گزارش با نگرشی تاریخی به پیشینه دخالت نظامیان در اقتصاد چین خواهیم پرداخت، زیرا تجربه چین نشان می‌دهد که نتیجه دخالت نظامیان در اقتصاد منجر به تضعیف نیروهای مسلح و بخش خصوصی، رواج فساد سیستماتیک و ایجاد انحصار در اقتصاد خواهد شد.
  • بازسازی ظرفیت دولت؛ از دولت ضعیف تا دولت کارآمد

    در جهان امروز، مفهوم «قدرت» فقط در اندازه ارتش‌ها یا ذخایر انرژی خلاصه نمی‌شود؛ معیار اصلی، توان اداره‌ی کارآمد کشور است. دولت‌ها نه با شعار، بلکه با ظرفیت اجرایی‌شان در حل مسائل سنجیده می‌شوند. تجربه بسیاری از کشورها پس از جنگ، بحران‌های شدید یا فرسایش نهادی نشان می‌دهد مسیر بازگشت به توسعه، پس از گام دستیابی به قرارداد اجتماعی جدید، از بازسازی درون دولت آغاز می‌شود: یعنی بازگرداندن اقتدار اداری، شفافیت مالی و انضباط اجرایی. هنگامی که دولت بتواند درست تصمیم بگیرد، اجرا کند، نظارت داشته باشد و پاسخ دهد، نظم کلی شکل می‌گیرد، اعتماد عمومی افزایش می‌یابد و موتور توسعه دوباره روشن می‌شود. توان دولت در حل مساله، همان چیزی است که اقتصاددانان آن را «ظرفیت دولت» می‌نامند.
۱