دکتر سارا امامقلی‌پور

فقر زنان صرفا یک محرومیت اقتصادی نیست، بلکه ساختاری چندبعدی دارد که در تعامل با نابرابری‌های جنسیتی، فرهنگی و قانونی، پیامدهای پیچیده‌ای بر سلامت جسمی، روانی و اجتماعی آنان برجای می‌گذارد. این فقر به معنای محدودیت در ظرفیت‌ها، فرصت‌های شغلی، روابط اجتماعی، مشارکت در تصمیم‌گیری و دسترسی به منابع است و در نهایت، توانمندی زنان برای داشتن زندگی پایدار را کاهش می‌دهد.

منابع مالی شریان حیاتی پژوهش‌های پزشکی و توسعه داروها هستند و نقشی اساسی در ارتقای سلامت عمومی و عدالت اجتماعی دارند. اهمیت این موضوع در درمان‌های پیشرفته بیشتر است، زیرا این حوزه با ریسک بالا، هزینه‌های سنگین و زمان طولانی توسعه مواجه است. سیستم تامین مالی کارآ با حمایت از شرکت‌های کوچک و متوسط و بیوتکنولوژی‌ها می‌تواند مانع سقوط آنها در «دره مرگ» شود و زمینه توسعه پایدار را فراهم آورد. از این رو، طراحی و اجرای مدل‌های نوین تامین مالی نه تنها ضرورتی راهبردی برای صنایع دارویی محسوب می‌شود، بلکه پیش‌شرطی برای دستیابی به عدالت درمانی و بهره‌برداری از ظرفیت‌های اجتماعی و اقتصادی ناشی از نوآوری‌های پزشکی است.