ایران مجموعه‌ای از پتانسیل‌ها
امین صفری*
ایران، این مجموعه و ترکیب پتانسیل‌ها را طور دیگری باید دید. ایران با داشتن سهم قابل‌توجهی از منابع طبیعی و معدنی بستر بکری برای سرمایه‌گذاری خارجی است. به این اعداد توجه کنید: ذخایر نفت ۱۶۰ میلیارد بشکه به‌عنوان سومین کشور دارنده ذخایر نفت جهان، ذخایر گاز طبیعی ۳۳ تریلیون مترمکعب رده دوم جهان، فلزات اساسی شامل سنگ آهن با ذخیره قطعی بیش از سه میلیارد تن، مس بیش از ۴۵ میلیون تن فلز محتوی حدود پنج درصد ذخایر جهان، فلز روی بیش از ۱۲ میلیون تن فلز محتوی معادل شش درصد ذخایر جهان، سرب بیش از ۴/۵ میلیون تن فلز محتوی معادل پنج درصد ذخایر جهان، سنگ‌های ساختمانی بیش از ۴/۵ میلیارد تن ذخایر باکیفیت مناسب و ده‌ها عنصر در مجموع بیش از سه درصد ذخایر معدنی جهان در ایران با جمعیت یک‌درصدی از جهان قرار گرفته است.
در مقابل این اعداد شگفت‌انگیز، درصد تولید از منابع مذکور در اغلب این صنایع در ایران کمتر از دو درصد در سال است و این در حالی است که استاندارد جهانی و اقتصادی برای نسبت تولید به ذخایر حدود سالانه پنج درصد است. این امر به معنای عقب‌ماندگی در ایجاد زیرساخت و استحصال و مصرف و بستری بکر برای سرمایه‌گذاری در بهشت ذخایر معدنی است.
به این فرصت سرمایه‌گذاری مواردی همچون موقعیت مکانی استراتژیک و دسترسی به بازار کشورهای در حال توسعه، دسترسی دریایی، جمعیت قابل‌ملاحظه مصرف‌کننده در منطقه، وجود انرژی قابل‌توجه نفت، گاز و انرژی خورشیدی که پتانسیل سرمایه‌گذاری و ظرفیت‌سازی انرژی را داراست، اضافه کنید. این یعنی ترکیبی از ملزوم توسعه نظیر منابع و ذخایر معدنی، دانش فنی، نیروی انسانی، انرژی، بازار و دسترسی مکانی.
تنها نقطه مبهم این تصویر شگفت‌انگیز، محدودیت‌های بین‌المللی، فضای کسب‌وکار و بوروکراسی پیچیده و مقررات پیوسته در حال تغییر است که حاکمیت برای اصلاح قوانین به نفع سرمایه‌گذاری بخش خصوصی و بهبود فضای کسب‌وکار و کاهش ریسک تلاش می‌کند و نیازمند تسریع است.
سرمایه‌گذاران، چشم‌انتظار تصمیمات دولت از یک سو و فضای بین‌المللی از سوی دیگر هستند. امید است دولت این تصویر زیبای منابع را بنگرد، بیندیشد و درک کند. ایران‌زمین، فرصت بکری برای سرمایه‌گذاری‌های بزرگ هوشمند است.
* مدیرعامل آهن و فولاد ارفع
