در انتظار مـاه عسل!
بهروز رسایلی
ورزش ایران در سال ۹۷ سه رویداد بسیار مهم را در پیش دارد. شاید آنچه در ابعاد وسیعتر خانواده ورزش را درگیر خودش میکند، بازیهای آُسیایی جاکارتا در اندونزی است. هجدهمین دوره بازیهای آسیایی پیشتر قرار بود به میزبانی ویتنام برگزار شود، اما این کشور به دلیل مشکلات مالی از میزبانی کنار کشید تا مسابقات به جاکارتای اندونزی منتقل شود. بازیهای آُسیایی در رشتههای متنوع بین روزهای ۲۷ مرداد تا ۱۱ شهریور ۹۷ برگزار میشود و مسلما اهمیت بسیار زیادی برای ورزش ایران دارد. به خصوص رشتههایی که میدان رقابت آنها قارهای است و در المپیک و جهانی کمتر شانسی برای مدالآوری آنها فرض میشود، به بازیهای آُسیایی بهعنوان یک موقعیت استثنایی نگاه میکنند و بعضا دو - سه سال برای حضور موفق در آن زحمت میکشند. بنابراین از همین حالا میتوان منتظر یک تابستان داغ در بسیاری از رشتههای آبی، رزمی، سرعتی و توپ و تور بود. با این همه اما، سال ۹۷ از دیدگاه ورزشی هرگز با بازیهای آُسیایی یا تورنمنتی شبیه آن در اذهان تداعی نخواهد شد. آنچه شناسنامه ورزشی سال خورشیدی جدید خواهد شد، برگزاری دو تورنمنت بسیار مهم فوتبالی است؛ مسابقاتی که اگرچه وسعت بازیهای آسیایی را ندارد، اما عمق در برگیرندگی آن به اندازه یک ملت است و قطعا شبهای پرهیجانی را برای مردم ایران خواهد ساخت؛ یکی جام جهانی فوتبال و دیگری جام ملتهای فوتبال آسیا.
جام جهانی فوتبال برای همه دنیا جذاب است و مردمان هر دویست و خردهای کشور عضو فیفا، به دقت آن را تعقیب میکنند. حالا فرض کنید تیم ملی کشور شما به این مسابقات راه یافته و از قضا در گروه مرگ قرار گرفته باشد؛ آیا هیجانی از این بالاتر هم قابل تصور است؟ این همان داستانی است که در سال ۹۷ انتظار تیم ملی فوتبال کشورمان را میکشد. جام جهانی ۲۰۱۸ از ۲۴ خرداد تا ۲۴ تیر سال آینده در روسیه برگزار خواهد شد و تیم ملی ایران هم در این «ماه عسل» فوتبالیها نقش مهمی دارد. تعارف که نداریم؛ شاید بازی ایران مقابل مراکش را خیلی از مردمان دنیا نبینند، اما یقین داشته باشید دو بازی ما مقابل پرتغال و بهخصوص اسپانیا را همه جهان نگاه خواهند کرد؛ اگر نه به اعتبار فوتبال رده سی و چندمی ایران، بلکه به پشتوانه محبوبیت اسپانیا و پرتغال که جزو سه تیم اول دنیا هستند. این دو بازی قطعا بهترین و نایابترین فرصتها برای ارائه تصویری روشن، درست و قابل ستایش از ایران است.
بدون اغراق شاید ما در هیچ زمینهای قادر نباشیم کاری کنیم که صدها میلیون نفر در سراسر کره خاکی بهطور همزمان به چیزی که مربوط به «ایران» است توجه کنند، اما فوتبال، این پدیده جادویی و مصنوع حیرتانگیز دست بشر چنین مجالی را برای ما و امثال ما فراهم میآورد. درست مثل چهار سال پیش که بازی سزاوارانه تیم ملی ایران مقابل آرژانتین از سوی بسیاری از مردم دنیا تحسین شد، امسال هم این فرصت را داریم که در دیدار با اسپانیا و پرتغال چنین کاری انجام بدهیم. بهخصوص اسپانیا یکی از بهترین و جذابترین تیمهای دنیا است و انتظار میرود مسابقات این تیم بینندههای حداکثری داشته باشد. فرصت تقابل ما با این کشور هم یک غنیمت بزرگ است. این فرصت خوبی است که نشان بدهیم حضور هفت ساله در کنار کارلوس کیروش چه ارمغانی برای فوتبال ایران داشته است. با توجه به شرایط موجود، انتظار میرود تیم ملی کشورمان حضوری آبرومندانه در جام جهانی روسیه داشته باشد و حتی بهتر از دوره قبلی عمل کند، چرا که تیم ملی در برزیل بضاعت انسانی کمی داشت، اما امروز کیروش نسل جوانی را تربیت کرده که هر کدام میتوانند در بزنگاهها دست تیم ملی ایران را بگیرند و سربازانی شایسته برای پرچم ملی کشورمان باشند.
حدود ۶ ماه بعد از جامجهانی اما، جام ملتهای ۲۰۱۹ آسیا در راه خواهد بود. این مسابقات از روز ۱۵دی تا ۱۲ بهمن ۹۷ در امارات برگزار خواهد شد. تیم ملی ایران بیش از ۴۰سال است که قهرمان آُسیا نشده و ما برای اعتبارمان نیاز مبرم به فتح این تورنمنت داریم. با این وجود انتظار میرود کیفیت حضور تیم ملی کشورمان در آن مسابقات، تابعی از اتفاقات جام جهانی روسیه باشد. بیش از هر چیز دیگری، همه ما دوست داریم در آن بازیها هم کارلوس کیروش هدایت تیم کشورمان را بر عهده داشته باشد، اما چنانکه گفته شد همه چیز مربوط به حوادثی است که در جام جهانی روسیه برای ایران رقم میخورد.