تنبل‌ترین بازیکنی که دیدم!
دنياي اقتصاد : هر بار که یک ستاره از دنیای فوتبال خداحافظی می‌کند، خاطرات زیادی از دستاوردهای او مرور می‌شود. شاید ادن هازارد به اندازه لئو مسی و کریس رونالدو در تاریخ فوتبال ندرخشید اما به قدری مستعد بود که نمی‌توان نقشش را در فوتبال معاصر نادیده گرفت؛ پس از ۷۴۹ مسابقه، ۲۰۰ گل، ۱۹۳ پاس گل و کسب ۱۵ جام. کسی که خداحافظی‌اش هم مثل دریبل‌هایش در زمین فوتبال، ناگهانی بود. «گل رسوایی‌آور مقابل آرسنال، حمله انفرادی مقابل وستهام، پایان دادن به امید کسب جام تاتنهام، دبل فینال لیگ اروپا، درخشش در آنفیلد نه یک بار بلکه دوبار، این لحظات او را توصیف می‌کنند. خاطراتی که با تکرار بی پایان در ذهن ما برای همیشه باقی خواهد ماند و این‌گونه میراث ادن هازارد باقی می‌ماند.» این بخشی از متنی است که در یکی از پست‌های پرتعداد خداحافظی هازارد در صفحه رسمی باشگاه چلسی منتشر شد.
۱۱ سال قبل که هازارد با مبلغ ۳۴میلیون پوند از لیل راهی چلسی شد، سرالکس فرگوسن، سرمربی وقت من‌یونایتد، گفت: «من قیمت بعضی بازیکنان را می‌بینم که برای من خیلی پول است؛ مثل ادن هازارد. او بازیکن بسیار خوبی است اما ۳۴ میلیون پوند؟ من فکر می‌کنم که بازیکن باارزشی به نام شینجی کاگاوا را با قیمتی مناسب خریداری کردیم.» فرگی راست می‌گفت؛ قیمت هازارد به عنوان یک استعداد خیلی بالا بود و کاگاوا که ستاره دورتموند رویایی یورگن کلوپ بود، خیلی بیشتر از ۱۷میلیون پوند می‌ارزید. اما نتیجه چه شد؟ شینجی یک سال پس از بازنشستگی سرالکس به دورتموند بازگشت و آن‌قدر افت کرد که حتی راهی تیم دوم باشگاه شد اما هازارد ۷ سال در چلسی درخشید و به‌جز لیگ قهرمانان، همه جام‌ها را با آبی‌ها به دست آورد.
دست‌آخر هم که در فاصله یک سال مانده تا پایان قرارداد، با انتقالی که پس از مسجل شدن آپشن‌هایش به ۱۶۰میلیون یورو رسید، راهی رئال مادرید شد تا زیر نظر اسطوره‌اش، زین‌الدین زیدان، بازی کند؛ انتقالی که البته می‌توان آن را در زمره بدترین خریدهای تاریخ فوتبال دسته‌بندی کرد. هازارد از آن دسته بازیکنان بود که استعداد بی‌نظیری دارند اما به‌سختی تن به تمرین می‌دهند. اظهارنظرهایی از سمت خودش و اطرافیانش نشان می‌داد که وینگر بلژیکی با وجود فوتبال چشم‌نوازی که بازی می‌کرد، بسیار تنبل و خوشگذران بود.
اوبی میکل، هافبک نیجریه‌ای سابق چلسی، درباره او نظر جالبی داشت: «هازارد بازیکن خیلی بزرگ و مستعدی است اما تنها ایرادی که دارد، تنبل بودنش است. درواقع او تنبل‌ترین بازیکنی است که تابه‌حال دیده‌ام و از تمرین کردن بیزار است، چرا که همیشه زودتر از همه کار را تمام می‌کرد و منتظر بود تا به او ملحق شویم. با این وجود در هر مسابقه بهترین بازیکن زمین می‌شد!» تصور کنید اگر ذهنیت و پشتکار رونالدو در وجود هازارد بود، چه اتفاقی در تاریخ فوتبال رخ می‌داد.
یک بار هم قبل از جام جهانی ۲۰۱۸ بود که فیلیپ، پادشاه بلژیک، در اردوی تیم ملی این کشور حاضر شد و خطاب به ادن هازارد که تصاویرش برای تبلیغ برند مک‌دونالد منتشر شده بود، گفت که زیاد همبرگر نخورد! اما پاسخ هازارد بسیار جالب بود که این موضوع را تکذیب نکرد و جواب داد که همبرگر بعد از مسابقه بسیار مهم است. او حتی پا را فراتر از این گذاشت و گفت که اگر سیب‌زمینی سرخ‌کرده در کنار برگرش نباشد که اصلا آن را وعده غذایی محاسبه نمی‌کند! او همین‌گونه در جام جهانی ۲۰۱۸ که تیمش به مقام سومی رسید، ستاره مسابقات بود. هرچند که همان‌جا مشخص شد فوتبال برایش اولویت نیست، چراکه گفت تنها در صورتی فینال جام جهانی را تماشا می‌کند که فرزندانش قصد نداشته باشند از تلویزیون چیز دیگری ببینند!
سرنوشت هازارد به عنوان تنها بازیکن دهه اخیر که در کنار مسی موفق شده در یک فصل لیگ بیشتر از ۱۵ گل و ۱۵ پاس گل ثبت کند و در مدت حضورش در چلسی رکورد برتری در ۹۱۶ نبرد یک در مقابل یک را از خود به جای بگذارد، کمی غمگین‌کننده تمام شد. او پس از اینکه در تابستان از رئال مادرید کنار گذاشته شد، با هیچ تیمی قرارداد نبست و بالاخره تصمیم گرفت کفش‌هایش را آویزان کند و با خیال راحت هم برگرش را بخورد و هم استراحت کند. هرچند که بالاترین حقوق را در رئال دریافت می‌کرد، تمام جام‌ها را با این تیم برد و به آرزوی دوران کودکی‌اش هم رسید؛ اما عجیب است که در ۴ سال حضور در برنابئو حتی یک دقیقه هم در ال‌کلاسیکو، مهم‌ترین مسابقه فصل مادریدی‌ها، به میدان نرفت!
