اخبار مسکن و شهری

دنیای‌اقتصاد: دکتر حسین ایمانی‌ جاجرمی، معتقد است: برخی پروژه‌های عمرانی در تهران که برای شهروندان، «تعجب‌آور» است، در واقعیت «چلوکباب رفقا» محسوب می‌شود.

دنیای اقتصاد: بازار مسکن تهران بعد از ثبت سطح جدید ۱۳۳ میلیون تومان، حالا برای چند روز در حوالی ۱۳۲ میلیون تومان متوقف شده است.

دنیای اقتصاد: آیا افزایش عوارض ساخت، مسیر نوسازی شهر را هموار می‌کند یا هزینه مسکن اقشار ضعیف را سنگین‌تر خواهد کرد؟ در این قسمت از «مسکن ۳۶۰» مشاهده کنید.

طرح پایان‌دادن به «تعارض منافع» در یک نهاد وابسته به شهرداری تهران که از آن تحت عنوان «اتاق تغییرکاربری» یاد می‌شود، کلید خورد؛ اما مسیر «مجوزهای طلایی»، صرفا با این اقدام مسدود نمی‌شود. ریاست کمیسیون ماده ۵ در اختیار شهردار است؛ درحالی‌که او همزمان باید «حافظ اجرای کامل مقررات ساختمانی مصوب طرح تفصیلی» هم باشد و در این میان، ماموریت درآمدسازی از عوارض ساختمانی باعث «عبور از مقررات» می‌شود. با این حال این نهاد که کارنامه‌اش از منظر «حقوق شهروندی» محل سوال است به اصلاحات بزرگ‌تر احتیاج دارد؛ چیزی شبیه شورای دهه ۴۰ «نظارت بر گسترش تهران».

مکاتبات اخیر میان شهرداری تهران و اعضای شورای شهر،‌ بار دیگر مرز باریک میان «نظارت» و «دخالت در اجرا» را به کانون مناقشه در مدیریت شهری تبدیل کرد. نامه علیرضا زاکانی، شهردار تهران، به اعضای شورا که در آن مکاتبات برخی اعضا با واحدهای اجرایی شهرداری «مصداق کامل دخالت در امور اجرایی» توصیف شده‌بود، در جلسه روز گذشته شورای‌شهر واکنش‌برانگیز شد؛ واکنشی که از نگاه اعضای شورا، اعتراض به «نظارت‌گریزی» و عدم‌پاسخگویی مدیریت شهری بود.

این ویدئو بخش‌هایی از بیست‌وچهارمین برنامه «خانه‌اول»، محصول گروه مسکن و شهری روزنامه «دنیای‌اقتصاد»، است که به «تاثیر تصمیمات مدیریت‌شهری تهران» بر «بحران‌های زندگی در پایتخت» می‌پردازد.

مدل مسکن حمایتی در سنگاپور، امروزه فراتر از یک پروژه عمرانی، به‌عنوان یکی از درخشان‌ترین نمونه‌های سیاستگذاری شهری در جهان شناخته می‌شود. این ابتکار که نطفه آن در دهه‌۱۹۶۰ میلادی و هم‌زمان با تولد سنگاپور مستقل بسته شد، توانست یکی از وخیم‌ترین بحران‌های مسکن در آسیا را به سکویی برای جهش اقتصادی، آرامش اجتماعی و توسعه پایدار شهری بدل سازد. اکنون بیش از هشتاد‌درصد از جمعیت این دولت‌شهر در خانه‌هایی روزگار می‌گذرانند که به‌همت «هیات توسعه مسکن» بنا شده‌است؛ ساختاری عظیم که نه‌تنها چهره شهر، بلکه تاروپود اجتماعی و استخوان‌بندی اقتصادی این ملت را دگرگون کرده‌است. با این‌همه، پس از ۶‌دهه‌ کامیابی بی‌وقفه، این مدل اکنون با امواج تازه‌ای از مشکلات دست‌وپنجه نرم می‌کند: جهش بی‌سابقه قیمت‌ها در بازار فروش مجدد، دگرگونی در ساختار خانواده‌ها و هرم جمعیتی، محدودیت‌های برخاسته از قراردادهای اجاره ۹۹‌ساله و فشاری سنگین که از تقاضای فزاینده سرچشمه می‌گیرد. درگذشت لیو تای‌کر، معمار و نظریه‌پرداز اصلی این سیاست‌ها، بهانه‌ای شد تا‌ بار دیگر نگاه‌ها به این پرسش حیاتی دوخته شود: آیا مدلی که دیروز معجزه آفرید، مرهم دردهای امروز سنگاپور نیز خواهد بود، یا زمان جراحی و اصلاح آن فرارسیده‌است؟

مدیریت شهری از ورود موتورسیکلت‌ها به محدوده هسته مرکزی شهر(طرح ترافیک) در سال‌۱۴۰۵ عوارض دریافت می‌کند. اگرچه ضابطه‌مند‌کردن تردد موتورسیکلت‌ها در منطقه مرکزی شهر ضروری است، اما باید دید که مدیریت شهری چگونه می‌خواهد موتورسواران را به اجرای این قانون پایبند کند. در عین‌حال اعمال محدودیت تردد در هر منطقه، زمانی قابل‌توجیه است که مدیریت شهری با گسترش حمل‌ونقل عمومی، روش جایگزینی در اختیار شهروندان برای تردد به این منطقه قرارداده باشد، در غیر‌این‌صورت این‌گونه به‌نظر می‌رسد که مدیریت شهری‌ درصدد درآمدزایی از محل تردد سیل عظیم موتورسیکلت‌ها در هسته مرکزی شهر است.

دنیای اقتصاد: داده‌ها نشان می‌دهند هزینه ورود به بازار مسکن برای برخی مناطق، چند برابر سایر نقاط شهر است؛ اما شواهد از هم‌پایی قدرت خرید با این اختلاف قیمتی حکایت نمی‌کند.

۲.۵ دهه عملکرد شورای شهر تهران از دوربین‌های «سیاستگذاری» و «کنترل شهرداری»، مردودی و ناکامی این نهاد را نشان می‌دهد. نشست‌های هفتگی شورا شبیه «دورهمی‌های بی‌نتیجه» شده و در سمت مقابل، مسائل بحرانی تهران در حال رکوردزنی است. این دو، ریشه مشترک دارند؛ خلأ «حکمرانی‌شهری».

شورای‌شهر در جلسه علنی هفته گذشته با پذیرش لایحه معیوب شهرداری در حوزه عوارض تولید مسکن، افزایش متوسط ۳۳‌درصدی عوارض ساخت‌وساز در شهر تهران برای سال‌۱۴۰۵ را تصویب کرد.

مبلغ ورودیه و پایه برای ورود وسایل نقلیه به محدوده طرح ترافیک تهران برای سال‌ بعد ۱۴۵‌هزار‌ تومان تعیین شد که این رقم نسبت به نرخ آن در سال‌۱۴۰۴ به میزان ۴۱‌درصد افزایش داشته‌است.