زیر پوست تورم در یزد

آخرین داده‌های منتشرشده از سوی مرکز آمار ایران تورم نقطه به نقطه یزد در خرداد را ۹۵.۷درصد، تورم سالانه را ۶۵.۸درصد و تورم ماهانه را ۶.۶درصد نشان می‌دهد؛ مقایسه این آمارها با تورم نقطه به نقطه ۸۸.۶درصدی، تورم سالانه ۶۲درصدی و تورم ماهانه ۵.۹درصدی کشور نشان‌دهنده بیشتر بودن تورم استان یزد نسبت به متوسط کشوری است.

کارشناسان اقتصادی استان معتقدند که سهم بالای این دو گروه در سبد مصرفی یزدی‌ها، آنها را به «موتورهای اصلی پیشران تورم» تبدیل کرده، درحالی‌که نان به‌عنوان کالای اساسی، نقشی حیاتی در امنیت غذایی دارد، هزینه‌های فزاینده درمان نیز در استانی که با چالش پیری جمعیت و گسترش بیماری‌های مزمن دست‌وپنج نرم می‌کند و قطب درمان برخی استان‌های جنوبی هم محسوب می‌شود، فشار مضاعفی را بر اقشار آسیب‌پذیر وارد کرده است. بررسی‌ها نشان می‌دهد نوسانات قیمت در زنجیره تامین گندم، آرد و نان در یزد، فراتر از تغییرات کشوری بوده و این موضوع به‌ویژه در طبقات کم‌درآمد که سهم نان در سبد غذایی آنها به مراتب بیشتر است، کاهش قدرت خرید را با شیب تندتری رقم زده است؛ اگرچه سیاستگذاری‌های کلان در این حوزه در سطح ملی تعیین می‌شود، اما مدیریت توزیع و نظارت بر قیمت‌ها در سطح استان، اکنون به یک مطالبه عمومی تبدیل شده است.

علاوه بر نان، جهش هزینه‌های بهداشت و درمان (اعم از ویزیت پزشکان، خدمات پاراکلینیکی و داروها) دومین محرک تورمی در یزد است. با توجه به جایگاه یزد به‌عنوان قطب درمانی منطقه جنوب شرق کشور و مراجعه بیماران از استان‌های همجوار، تقاضا برای خدمات درمانی در این استان همواره بالاست. این فشار تقاضا، در کنار تورم هزینه‌های جاری مراکز درمانی، باعث شده تا شاخص قیمت در بخش بهداشت و درمان یزد، از میانگین ملی سبقت بگیرد. ادامه این روند می‌تواند منجر به «فرسایش طبقه متوسط» و افزایش خط فقر در استان یزد شود. کارشناسان اقتصادی استان معتقدند مدیریت این بحران مستلزم نظارت هوشمند بر زنجیره تامین نان است. همچنین حمایت از بیمه‌های تکمیلی و یارانه دارو اقدام دیگر می‌تواند باشد.