اخبار مدیران روزنامه شماره ۶۶۶۰

رهبران سازمانی امروز باید با جهانی پیچیده مقابله کنند. پیشرفت‌های فناوری، قدرت را در دست عده‌ای قلیل متمرکز کرده و نابرابری‌های ساختاری موجود را عمیق‌تر کرده است. اینترنت عمدتا بر اساس الگوریتم‌هایی اداره می‌شود که برای گسترش هراس و سرکوب پیچیدگی طراحی شده‌اند. به این وضعیت، چیزی را اضافه کنید که «هارولد سیرلز» روانکاو آن را «محیط غیرانسانی» می‌نامد: این احساس که اکنون ابزارهای ما بیشتر ما را شکل می‌دهند تا آنکه ما آنها را شکل دهیم. مجموع این شرایط، ما را در عصر متمایزی برای رهبری سازمان‌ها قرار داده است؛ جایی که جهان بیرونی در مقابل تصمیمات مقاومت می‌کند و تئاتر درونی ذهن نیز زیر فشار سنگین، آشفته‌تر از همیشه است.

سال‌هاست برای تولیدکنندگان محتوایی که تازه شروع کرده‌اند و همچنین کسانی که در کارشان به موفقیت رسیده‌اند، ویدئو تدوین می‌کنم. اما در کانال‌های متفاوت و حوزه‌های متفاوت، یک اشتباه بارها و بارها تکرار می‌شود. مشکل هیچ‌وقت خود محتوا نیست؛ مشکل چیزی است که آنها تصمیم گرفته‌اند اندازه بگیرند. این اشتباه را هم در تازه‌کارهایی می‌بینم که بدون داشتن هیچ برنامه‌ای، هفته‌ای سه بار محتوا منتشر می‌کنند، و هم در تولیدکنندگانی که حتی پس از پنج سال و با وجود داشتن کانال‌هایی با درآمد شش‌رقمی، همچنان دنبال شاخص اشتباه هستند.

مدیری را در نظر بگیرید که بعد از ماه‌ها تلاش و ارتباط گرفتن با مشتریان مختلف، بالاخره با یک مشتری خارجی صحبت‌های نهایی را می‌کند. آنها درباره کیفیت محصول، قیمت، سابقه شرکت و ظرفیت تولید صحبت کرده‌اند و تقریبا همه‌چیز آماده است. اما در ذهن خریدار یک سوال ساده باقی مانده است: «چرا باید شما را انتخاب کنم، نه رقیبتان را؟»