اخبار مدیران روزنامه شماره ۶۵۸۸

وقتی مادر شدم، در دفتر کارم را بستم. نه شعار می‌دهم، نه اعتراضی دارم و نه می‌‌خواهم دراماتیک‌بازی دربیاورم. فقط لازم بود در زمان کمتر، کار بیشتری انجام دهم و درهای باز، آدم‌ها را به گفت‌وگوهایی دعوت می‌کنند که وقت زیادی می‌گیرد؛ چیزی که من دیگر در اختیار نداشتم. پیش از تولد دخترم، استاد دانشکده کسب‌وکار بودم و در دفترم را به‌عنوان بخشی از باور حرفه‌ای خودم نیمه‌باز نگه می‌داشتم. گفت‌وگوهایی که در راهروها صورت می‌گیرند، ایده‌ها را شکل می‌دهند، حسن نیت و اعتماد انباشته می‌شود و مسیرهای شغلی ساخته می‌شوند. اما پس از آمدن او، و درحالی‌که ساعت بردن و آوردن او از مهدکودک به بخش ثابتی از برنامه روزانه‌ام تبدیل شده بود، به چیزی روی آوردم که بعدها یکی از شرکت‌کنندگان در یک پژوهش آن را «بهره‌وری بی‌رحمانه» نامید. دیگر وقتی برای هدر دادن نداشتم؛ وقت برای خیلی خوب بودن، نوشتن ایمیل‌های بی‌نقص یا انجام گفت‌وگوهای طولانی نداشتم. باید کارم را انجام می‌دادم و فقط یک بازه زمانی محدود در اختیارم بود.

تب پذیرش هوش مصنوعی در سازمان‌ها فراگیر شده است. با توجه به تحولات سریع در این حوزه از فناوری، مدیریت دانش سازمانی نیز در نقطه‌ عطف حساسی قرار گرفته است. در این سیر تحول، هیاهوی خودکارسازی جای خود را به پرسش‌های بنیادین درباره اعتماد، حاکمیت و پایداری داده است. بدین ترتیب، تغییرات در مدیریت دانش سازمانی، آن‌طور که تبلیغات فناوری وعده می‌دهند، شکل نگرفته است.

بسیاری از مدیران عامل هنوز امور مالی را از دریچه مفاهیمی می‌بینند که در قرن گذشته شکل گرفته‌اند؛ مفاهیمی همچون بودجه، صورت‌های مالی، گزارش‌های حسابداری، کنترل هزینه‌ها و تامین مالی. این مفاهیم همچنان مهم هستند، اما دیگر برای درک تحولات پیش رو کافی نیستند. همان‌طور که اینترنت نحوه ارتباط شرکت‌ها با مشتریان را دگرگون کرد، ترکیب هوش مصنوعی و بلاک‌چین در حال بازتعریف زیرساخت‌های مالی بنگاه‌هاست. مدیرانی که این تحول را صرفا یک موج فناورانه تلقی می‌کنند، شاید متوجه نشوند که موضوع اصلی نه فناوری، بلکه تغییر در شیوه تولید اعتماد، تصمیم‌گیری و تخصیص سرمایه است.