اخبار مدیران روزنامه شماره ۶۵۷۱

یافته‌های جدید نشان می‌دهند ۶۵ درصد کسب‌وکارها قصد دارند طی دو سال آینده استفاده از نیروی کار موقت را افزایش دهند. به همین دلیل، کار موقت از نظر ساختاری برای سازمان‌ها امری حیاتی تلقی می‌شود. این یعنی واحد منابع انسانی باید بداند نیروهای کار موقت دیگر کم‌اهمیت نخواهند بود. این دسته از نیروی کار در حال تبدیل شدن به بخشی دائمی از ترکیب نیروی کار هستند و مانند نیروی کار دائمی نیازمند سخت‌گیری در مدیریت کارکنان، پیگیری عملکرد و برنامه‌ریزی نیروی کار هستند. به عنوان یک مدیر منابع انسانی، آیا استراتژی مشخصی دارید که بتواند به طور موثر از استعدادهای دائمی و موقت پشتیبانی کند؟

اکوسیستم‌های‌ کسب‌وکار، ساختارهای هم‌ترازی متشکل از شرکایی هستند که به منظور تحقق یک پیشنهاد ارزشی با یکدیگر تعامل دارند. در این تعریف، ارزش به‌عنوان امری ‌خلق‌شده به صورت مشترک (و نه افزوده‌شده) در نظر گرفته می‌شود که توسط دو یا چند بازیگر به‌صورت همزمان یا متوالی ایجاد می‌شود. در واقع، این نوع از اکوسیستم‌ها را می‌توان به عنوان جامعه‌ای اقتصادی قلمداد کرد که عناصر زنده آن، سازمان‌ها و افراد هستند که در یک زیربنای مشترک فعالیت دارند. بازیگران اصلی در اکوسیستم‌های کسب‌وکار با درجات متفاوتی از ویژگی‌های تکمیل‌کننده با یکدیگر تعامل دارند و معمولا به‌طور کامل تحت کنترل سلسله‌مراتبی قرار نمی‌گیرند. از منظر حاکمیتی، این بدان معناست که اکوسیستم‌ها باید هم از نظر حقوقی (de jure) و هم در عمل (de facto) به‌گونه‌ای اداره شوند که فرآیندهای تصمیم‌گیری در آنها تا حدی توزیع‌شده باشد.

برند نوشیدنی پروبیوتیک «پاپی» از زمانی که برای اولین بار در سال ۲۰۱۸ در یک برنامه معرفی کارآفرینی ظاهر شد، مسیر بسیار طولانی و موفقی را طی کرده است.