ظهور «اوربان جدید» در صوفیه؟

بر اساس تازه‌ترین نتایج، به نظر می‌رسد دو حزب دیگر نیز موفق شده‌اند در پارلمان ۲۴۰کرسی این کشور را به‌دست بیاورند. بوریسوف شکست را پذیرفت و به پیروز این انتخابات تبریک گفت. به گزارش آسوشیتدپرس، رادف پیروزی حزب خود را «قاطعانه»، «پیروزی امید بر بی‌اعتمادی و پیروزی آزادی بر ترس» توصیف کرد و گفت که بلغارستان «تمام تلاش خود را برای ادامه مسیر اروپایی‌اش به‌کار خواهد بست.» وی در جمع خبرنگاران افزود: «اما باور کنید که یک بلغارستان قدرتمند و یک اروپای قوی، نیازمند تفکر انتقادی و عمل‌گرایی است. اروپا قربانی جاه‌طلبی خود برای تبدیل شدن به یک رهبر اخلاقی در جهانی بدون قانون شده است.» رادف در دوران ریاست‌جمهوری خود، به‌عنوان شخصیتی متمایل به روسیه شناخته می‌شد. او بارها با تلاش‌های اتحادیه اروپا برای ارسال کمک‌های نظامی به اوکراین در جریان تهاجم همه‌جانبه روسیه مخالفت کرده است. وی غالبا استدلال کرده که حمایت از اوکراین، خطر کشیده شدن بلغارستان به جنگ را به همراه دارد و ازسرگیری مذاکرات با روسیه را به‌عنوان راه برون‌رفت از این درگیری ترجیح داده است. رادف در ماه ژانویه، چند ماه پیش از پایان‌دوره دوم ریاست‌جمهوری خود که عمدتا مقامی تشریفاتی است استعفا داد تا برای به دست گرفتن رهبری دولت در سمت قدرتمندترِ نخست‌وزیری وارد عرصه رقابت شود.

این خلبان جنگنده پیشین که ۶۲ساله است، در سال۲۰۰۳ و پیش از انتصاب به‌عنوان فرمانده نیروی هوایی بلغارستان، مدرک کارشناسی ارشد مطالعات استراتژیک خود را از کالج جنگ هوایی ایالات متحده دریافت کرد. حامیان او به دو گروه تقسیم می‌شوند: کسانی که امیدوارند وی به فساد الیگارشی در کشور پایان دهد و کسانی که با دیدگاه‌های بدبینانه او نسبت به اروپا و رویکرد دوستانه‌اش با روسیه همسو هستند.

دولت محافظه‌کار پیشین بلغارستان در ماه دسامبر و پس از آنکه اعتراضات سراسری ضدفساد، صدها هزار نفر عمدتا از قشر جوان را به خیابان‌ها کشاند، سقوط کرد. محبوبیت رادف زمانی اوج گرفت که او خود را به‌عنوان مخالف مافیای ریشه‌دار و روابط آنها با سیاستمداران بلندپایه معرفی کرد. وی در تجمع‌های انتخاباتی خود وعده داد که «مدل فاسد و الیگارشیکِ حکمرانی را از قدرت سیاسی حذف خواهد کرد.» بلغارستان که عضو ناتو و اتحادیه اروپا است، بارها به‌دلیل عدم مقابله با فساد و ضعف در حاکمیت قانون مورد انتقاد قرار گرفته است. از سال۲۰۲۱، این کشور ۶.۵‌میلیون نفری با پارلمان‌هایی چندپاره دست‌وپنجه نرم کرده است که خروجی آنها دولت‌هایی ضعیف بود؛ دولت‌هایی که هیچ‌کدام نتوانستند بیش از یک‌سال دوام بیاورند و در نهایت با اعتراضات خیابانی یا معاملات پشت‌پرده در پارلمان سرنگون شدند. مردم که از چرخه بی‌پایان انتخابات خسته شده‌اند، در خیابان‌ها با احساساتی دوگانه به نتایج اخیر واکنش نشان دادند.

 کارزار انتخاباتی رادف، هنگامی که وی از بهبود روابط با مسکو و از سرگیری جریان آزاد نفت و گاز روسیه به اروپا سخن گفت، با رویکرد «ویکتور اوربان»، نخست‌وزیر پیشین و طرفدار کرملین مجارستان، مقایسه شد. او همچنین از اتحادیه اروپا به‌دلیل اتکای بیش از حد به انرژی‌های تجدیدپذیر انتقاد کرد. به گزارش سی‌ان‌ان، با وجود این، رادف در خصوص سیاستگذاری‌ها مبهم عمل کرده است و هنوز مشخص نیست که او تا چه حد سیاست خارجی بلغارستان را تغییر خواهد داد. بلغارستان در ماه ژانویه به منطقه یورو پیوست؛ اقدامی که رادف از آن انتقاد کرده است. او روز یکشنبه گفت که مایل است در زمینه اصلاحات قضایی با ائتلاف «PP-DB» همکاری کند و بلغارستان «تلاش خواهد کرد تا به مسیر اروپایی خود ادامه دهد.»

بلغارستان از زمان سقوط کمونیسم در سال ۱۹۸۹ به سرعت توسعه‌یافته و در سال ۲۰۰۷ به اتحادیه اروپا پیوست. امید به زندگی به شدت افزایش یافته، نرخ بیکاری در پایین‌ترین سطح در اتحادیه اروپا قرار دارد و اقتصاد این کشور از زمان پذیرش یورو از پشتوانه‌های محکم‌تری برخوردار شده است. اما این کشور در سایر شاخص‌ها از کشورهای اتحادیه اروپا عقب‌تر است. هزینه‌های زندگی از زمان پیوستن بلغارستان به منطقه یورو به یک معضل ویژه تبدیل شده است. دولت پیشین در بحبوحه اعتراضات علیه بودجه جدیدی که افزایش مالیات‌ها و حق بیمه تامین اجتماعی را پیشنهاد می‌کرد، سقوط کرد.