روایت داستان شیرین و فرهاد

نقاشی‌هایم بیشتر اکریلیک است ولی بنا به ضرورت از تکنیک‌های دیگری نیز استفاده می‌کنم. سپس بافت به نقاشی اصلی اضافه می‌شود. برای این نمایشگاه روی هم رفته ۱۳ اثر ارائه دادم که ۹ اثر مستقیما به داستان شیرین و فرهاد مربوط است و ۴ اثر گل و مرغ است. مینیاتور به شکل سنتی آن بسیار جذاب است و خود هنرمند هم وقتی با تکنیک‌های آن کار می‌کند بسیار جذب این شیرینی کار می‌شود و این‌طور نیست که از کار با آن خسته شوید. اما اگر بخواهی از آن برای یک بیان معاصر استفاده کنید، جذابیت‌های تازه‌ای در آن کشف می‌‌شود. برای همین از بافتنی استفاده کردم و بافته‌هایم را جایگزین گل‌های واقعی کردم و به نظرم ایده جالبی آمد. برای این گل‌ها از رنگ‌های شاد و تند استفاده می‌کنم در حالی که نقاشی‌ام کاملا سیاه و سفید است. البته قبلا در نقاشی از رنگ‌های تند استفاده می‌کردم ولی در حال‌حاضر سیاه و سفید کار می‌کنم. در ابتدای کار خیلی درباره این موضوع جبهه می‌گرفتم و حس می‌کردم وقتی می‌گویند اثر زنانه است منظورشان این است که هنرم درجه دو است؛ همان‌طور که زنان در جامعه گاهی درجه دو به حساب می‌آیند. اما وقتی صادقانه به آثارم نگاه کردم، دیدم که این واقعا یک بیان زنانه است و مشکلی هم ندارد که اینگونه است. ترجیح می‌دهم رفته‌رفته به سمتی بروم که کارم را تبدیل به یک بیان معاصر از سوی یک زن تبدیل کنم. درواقع کاری قوی که یک زن آن را خلق کرده است.  نمایشگاه «خواب شیرین» تا ۲۶ شهریورماه در گالری ویستا به نشانی خیابان مطهری، خیابان میرعماد، کوچه دوازدهم، پلاک۱۱ میزبان علاقه‌مندان به هنرهای تجسمی است.