چالش اتوماسیون برای نیروی کار
لوکاس اسکلاگل
روند اتوماسیون جهانی یکی از کاندیدهای اصلی برای توضیح کاهش رشد اشتغال در صنعت و کشاورزی است. به‌طور کلی، بانک جهانی تخمین زده است که سهم مشاغلی که می‌تواند اثر قابل توجهی از اتوماسیون بپذیرند، در کشورهای در حال توسعه به‌طور واضحی بیشتر از کشورهای پیشرفته است، چرا که در کشورهای پیشرفته بسیاری از این مشاغل از بین رفته‌اند. با این حال، آنها عنوان می‌کنند که این اثر با رشد دستمزدها و تسریع پذیرش تکنولوژی، تعدیل خواهد شد.
جهان در حال توسعه هم تحت تاثیر روند اتوماسیون در کشورهای با درآمد بالا است و هم درگیر اینکه خود را از نظر اتوماسیون ارتقا دهد. فدراسیون بین‌المللی روباتیک گزارش داده که آسیا در حال حاضر قوی‌ترین بازار در حال رشد برای تقاضای صنایع روباتیک در سطح جهان است.
رشد ۲ رقمی گزارش شده نه تنها در کشورهای چین، کره و ژاپن، بلکه در اقتصادهای نوظهور دیگر در جنوب شرق آسیا نیز مشاهده شده است. فدراسیون بین‌المللی روباتیک تخمین زده است که در سال ۲۰۱۹، بیش از ۲۵۰ هزار واحد چندمنظوره صنایع روباتیک در آسیا ایجاد شود، این روبات‌ها در صنایع اصلی متقاضی یعنی خودرو، برق و الکترونیک، فلزات، ماشین‌آلات و همچنین صنایع پلاستیک و لاستیک نصب خواهند شد.
دیجیتالی شدن و خودکارسازی اقتصاد، این مساله را بیش از پیش مطرح می‌کند که جهان در حال توسعه چه درس‌هایی می‌تواند از شواهد موجود به‌دست آورد. کشورهایی که دیرتر به فکر توسعه افتاده‌اند، با انقلاب دیجیتالی روبه‌رو هستند که به‌طور قابل‌توجهی تحت تاثیر شرایط اقتصادهای پیشرفته است. به همین دلیل نگرانی در این کشورها در حال افزایش است، محققان استدلال می‌کنند که با افزایش اتوماسیون در کشورهای با دستمزد پایین، که به‌طور سنتی شرکت‌های تولیدی آن را جذب کرده‌اند، این کشورها مزایای هزینه و توانایی خود را برای دستیابی به رشد اقتصادی سریع به وسیله انتقال کارگران به مشاغل کارخانه‌ای، از دست می‌دهند.
