شرط عرضه سریع به بازارمسکن
هاجر شادمانی : بازار ساختوساز مسکن در برههای حساس قرار گرفته است. از یکسو، شکاف بین عرضه و تقاضای موثر در این بازار افزایش یافته، رکود ساختمانی به عمیقترین حد خود رسیده و حجم زیادی تقاضای انباشته ناشی از افت شدید فعالیتهای ساختمانی، به بروز التهاب قیمتی در بازار ملک و عدم دسترسی متقاضیان به مسکن مطلوب منجر شده است و از سوی دیگر، شمار زیادی از سازندهها، به دلیل عدم تامین حلقه آخر زنجیره ساخت مسکن، یعنی نبود مشتری و متقاضی موثر در بازار، تورم بالای هزینههای ساخت و ناامیدی نسبت به چشمانداز آینده فعالیتهای خود، دست از کار کشیدهاند. همه اینها در شرایطی بازار مسکن و ساختوساز را با وضعیت ویژه روبهرو کرده که دولت برای خروج از بحران ساخت و عرضه مسکن، از سال گذشته طرح ساخت سالانه یکمیلیون واحد مسکونی برای مدت چهارسال را در دستور کار قرار داده است. اما آمارهای ارائهشده از سوی مسوولان این طرح، عملکرد مطلوبی را در این زمینه نشان نمیدهد.
یکی از بحرانهای اصلی دولت در این زمینه، مشکل تامین مالی است؛ هم از سوی متقاضیان به دلیل ضعف در تامین آورده و هم به لحاظ پیشبینیناپذیر شدن هزینههای ساخت به دلیل تورم شدید قیمت تمامشده مسکن. همه اینها دست به دست هم دادهاند تا زمزمههای عدم موفقیت این طرح در نهایت، بلندتر از قبل شود. اینبار نیز شواهد نشان میدهد که روش غالب برای ساخت این واحدها مشابه طرح قبلی انبوهسازی مسکن دولتی - مسکنمهر- اتکا به شیوههای سنتی ساخت مسکن باشد. کارشناسان میگویند، برنامه دولت برای ساخت ۴میلیون واحد مسکونی در چهارسال، با روش میانبر میتواند اجرایی شود؛ بهشرطی که سیاستگذار و مجری این طرح، الزامات مربوط به آن را تامین کنند. آنها عقیده دارند که دولت باید هرچه سریعتر نسبت به اصلاح روش ساخت خود از سنتیسازی به صنعتیسازی اقدام کند. این شیوه نهتنها سرعت ساخت را افزایش میدهد، بلکه چالش اساسی مسکنهای دولتی، یعنی قیمت تمامشده خارج از استطاعت متقاضیان آن را تا حد زیادی برطرف میکند.