رویکرد جدید پالایشگاه تهران

رئیس برنامه‌ریزی، کنترل و روش‌های نت و مدیریت دارایی‌های فیزیکی پالایشگاه تهران از تعریف و پیاده‌سازی رویکرد جدید این شرکت برای انتخاب و اولویت‌بندی طرح‌های بهسازی، نوسازی و بازسازی در چهارچوب سیستم مدیریت دارایی خبر داد و گفت: این رویکرد بر پایه یکپارچگی اطلاعات محیط داخلی و بیرونی و توجه به درجه اهمیت دارایی‌ها استوار شده است.

به گزارش شانا، محمدعلی ‌هاشمی تصریح کرد: در شرایطی که صنعت پالایش کشور بیش از هر زمان دیگری نیازمند آمادگی، چابکی و برنامه‌ریزی دقیق برای حفظ پایداری تولید است، مدیریت دارایی‌های فیزیکی و برنامه‌ریزی اصولی برای بهسازی، بازسازی و اجرای تعمیرات ایمن، نقشی تعیین‌کننده در افزایش قابلیت اطمینان تجهیزات و تاب‌آوری پالایشگاه‌ها ایفا می‌کند. وی با تاکید بر اینکه در شرایط کنونی مبنای بهسازی، نوسازی و بازسازی تجهیزات پالایشگاه، صدور دستور کار، درخواست خدمات فنی (TSR) یا تعریف پروژه توسط واحدهای مرتبط است، افزود: در این زمینه کارشناسان و مسوولان ذی‌ربط با آگاهی از شرایط عملیاتی، مخاطرات ایمنی، جنبه‌های محیط زیستی و فرصت‌های ارتقای کیفی یا کمّی برای تعریف برنامه‌های بهبود اقدام می‌کنند و مسوولان ارشد با بررسی موارد و درنظرگرفتن سایر عوامل محیطی، در صورت صلاحدید، اجرای طرح‌های موردنظر را به‌منظور پیگیری و تخصیص منابع تصویب می‌کنند.

رئیس برنامه‌ریزی، کنترل و روش‌های نت و مدیریت دارایی‌های فیزیکی پالایشگاه تهران با بیان اینکه رویکرد جدید این شرکت برای انتخاب و اولویت‌بندی طرح‌های بهسازی، نوسازی و بازسازی، در چارچوب سیستم مدیریت دارایی تعریف شده و در حال پیاده‌سازی است، تصریح کرد: این رویکرد بر پایه یکپارچگی اطلاعات محیط داخلی و بیرونی و توجه به درجه اهمیت دارایی‌ها استوار شده است و در صورت پیاده‌سازی، با درنظرگرفتن چرخه عمر فرایندها و تجهیزات کلیدی، یک ساختار تصمیم‌سازی مبتنی بر ریسک، هزینه و بازدهی در اختیار مدیران و مسوولان شرکت قرار می‌دهد.‌ هاشمی ادامه داد: مواردی همچون «MTBF»،«MTTR»، دسترس‌پذیری، نرخ خرابی، هزینه نگهداشت، ریسک بهره‌برداری، سودآوری، تعداد توقف‌های اضطراری و درصد دستور کارهای اضطراری از شاخص‌های مهم و تاثیرگذار برای تصمیم‌گیری به‌ شمار می‌روند.