اخبار اندیشه روزنامه شماره ۶۶۸۲

آلمان غربی پس از ویرانه‌های سهمگین جنگ، با آزادسازی قیمت‌ها، اصلاحات پولی و کاهش مالیات، معجزه اقتصادی‌ای رقم زد و به‌گونه‌ای از خاکستر خود برخاست که تا اوایل دهه۱۹۶۰، به بزرگ‌ترین اقتصاد اروپا و سومین اقتصاد بزرگ جهان تبدیل شد.

جایزه یادبود آلفرد نوبل در علوم اقتصادی (که به طور عامیانه به عنوان جایزه نوبل اقتصاد شناخته می‌شود) امسال به رابرت ای. ‌هال از دانشگاه استنفورد و مایکل وودفورد از دانشگاه کلمبیا به خاطر تحقیقات‌شان در زمینه «مبانی خرد تثبیت کلان ‌اقتصادی» اهدا شد. این پنج کلمه به‌تنهایی نمی‌توانند عظمت و وسعت خدمات و دستاوردهای آنها را به‌درستی توصیف کنند. ‌هال و وودفورد اقتصاددانان کلانی هستند که آثار برجسته‌شان زمانی ظهور کرد که علم اقتصاد کلان در بحران به سر می‌برد. اقتصاد کینزی سنتی از دهه ۱۹۴۰ به بعد بر مباحث سیاستگذاری اقتصادی سایه افکنده بود. به طور کلی، اقتصاددانان کینزی طرفدار استفاده از ابزارهای سیاست مالی (به‌ویژه مالیات‌ها و مخارج دولتی) برای تثبیت اقتصاد بودند. این ابزارها برای حدود ۲۰ سال موفق به نظر می‌رسیدند. اما از اواخر دهه ۱۹۶۰ و در طول دهه ۷۰، روابط و معادلات سنتی کلان اقتصادی از هم پاشید. تقارنی به ظاهر غیرممکن از تورم در حال رشد و بیکاری بالا، ویژگی بارز این دوره بود. سیاست‌های هزینه‌کرد کینزی عملا کارآیی خود را از دست داده و ناتوان شده بودند. منتقدان مکتب کینزی سر برآوردند و علم اقتصاد کلان فریاد می‌زد که به نظریه‌های جدیدی نیازمند است.