لرمن، کاشف کروات در قرن نوزده
دراگوتین لرمن، کاشف کروات در قرن نوزده و اوایل قرن بیستم بود. وی در ۲۴اوت۱۸۶۳ در پوژگا واقع در اسلاونیا به دنیا آمد؛ اما در نوجوانی زادگاهش را ترک کرد. وی از اعضای هیات اعزامی اکتشافی هنری مورتون استنلی به کنگو (۱۸۸۲) و یکی از مورداعتمادترین افراد استنلی بود «مرد کروات پرانرژی، محتاط و بسیار باروحیه است...». وی بعدها معتمد لئوپولد دوم پادشاه بلژیک و نماینده آن کشور در کنگو شد.
نخستین سفر اکتشافی لرمن از ۱۸۸۲ تا ۱۸۸۵، دومین سفرش از ۱۸۸۸ تا ۱۸۹۰ و سومین سفر اکتشافی وی از ۱۸۹۲ تا ۱۸۹۴ به درازا کشید. چهارمین سفرش هم در ۱۸۹۶ طی ۶ماه صورت گرفت. وی در طول سفرش به کنگو در ۱۸۸۲ آبشارهای عظیمی را در مسیر رودخانه کوئیلو کشف کرد و آنها را زرینسکی چوتس نامید. خاطرات وی در دو کتاب گرد آمد. نخستین آنها در ۱۸۹۱ تحت نام «خاطرات روزانه افریقا» در سال۱۸۹۱ توسط دوست و هم وطنش جولیه کمپف نوشته و منتشر شد. دومین اثر وی با نام «خاطرات تازه از آفریقا» نیز در ۱۸۹۴ منتشر شد. لرمن الهامبخش کاشفان دیگری شد که در طلوع قرن بیستم درصدد کشف جنوب آفریقا برآمدند. بخش بزرگی از ارمغان لرمن از کنگو مشتمل بر ۴۹۳ قطعه اکنون در موزه مردمشناسی زاگرب نگهداری میشود. اصل دفتر خاطرات وی نیز در آمادمی علوم و هنر کرواسی موجود است. وی در نهایت در کرشوو واقع در بوسنی و هرزگوین درگذشت و همانجا به خاک سپرده شد.