کارگزار سهام و بارون دزد
روحاله حاتمی : جیمز فیسک جونیور کارگزار سهام و مدیر آمریکایی بود که از وی به عنوان یکی از «بارونهای دزد: robber barons» در عصر طلایی ایالات متحده یاد میشود. هرچند او از سوی طبقه کارگر نیویورک و راهآهن ایری تحسین میشد، اما درنهایت وقایع موسوم به جمعه سیاه ۱۸۶۹ به بدنامی وی انجامید؛ زیرا همراه با شریکش جی گولد با رئیس جمهور وقت آمریکا یولیسیز اس گرانت دوست شد تا با استفاده از نام نیک رئیسجمهور طرحی را برای قبضه بازار طلای نیویورک به اجرا درآورند.
او چندین سال پس از این واقعه توسط یک همکار ناراضی به قتل رسید. وی در یک آوریل ۱۸۳۵ در ورمونت به دنیا آمد در ۱۸۵۰ از مدرسه گریخت و به یک گروه سیرک پیوست.
بعدتر پیشخدمت هتل شد و درنهایت شغل پدرش دستفروشی را دنبال کرد. سپس بهعنوان فروشنده با بنگاه خشکبار جردن مارش شروع به همکاری کرد؛ اما در این کار هم توفیقی نیافت و در ۱۸۶۱ به واشنگتن فرستاده شد تا بتواند به دولت آمریکا منسوجات بفروشد.
او در دوران جنگ داخلی با استفاده از معاملات با ارتش و گاه قاچاق پنبه ثروت زیادی کسب کرد.
در ۱۸۶۴ به دلالی سهام در نیویورک روی آورد و به دانیل درو برای کنترل راه آهن ایری کمک کرد پس از آن بود که همراه با جی گولد از مدیران این راه آهن شد و در نهایت آن دو توانستند کنترل این راهآهن را بهدست آورند.
فیسک و گولد در ریسکهای مالی تا حد افراط عمل میکردند: برنامه آن دو شامل اتحاد با سیاستمدار نیویورکی باس توید، رشوه دادن به اعضای مجلس قانونگذاری و خرید قضات بود. تلاش آنها در تصاحب بازار طلا در وقایع موسوم به جمعه سیاه ۱۸۶۹ به نهایت خود رسید؛ هرچند در جریان این واقعه بسیاری از سرمایهگذاران نابود شدند؛ اما فیسک و گولد توانستند از آسیب مالی عمده راه گریز پیدا کنند.
وی ۶ ژانویه ۱۸۷۲ پس از رد باجگیری دو فرد که او را تهدید به افشای پارهای اسناد مبنی بر تخلفات مالی وی کرده بودند، در هتل گرند سنترال نیویورک کشته شد.