شارلوت بارنوم، ریاضیدان و فعال اجتماعی

از این سال تا سال ۱۸۸۶ او در پیش‌دانشگاهی پسرانه‌ای در استنفورد و دبیرستان هیل‌هاوس به شغل معلمی پرداخت. در عین حال در رصدخانه ییل از ۱۸۸۳ تا ۱۸۸۵ امور محاسباتی انجام می‌داد و یک کتاب در مورد سیستم کانی‌شناسی را بازبینی کرد. شارلوت از ۱۸۸۶ تا ۱۸۹۰ نیز برای فرهنگ بین‌المللی وبستر مقاله می‌نوشت و پس از آن به تدریس نجوم در کالج اسمیت روی آورد. 

در ۱۸۹۰ او برای ادامه تحصیل در دانشگاه جان‌هاپکینز درخواست داد که آنها به دلیل زن بودن وی درخواستش را رد کردند. اما با پافشاری وی و حمایت یکی از استادان آن دانشگاه توانست –بدون ثبت‌نام رسمی و پرداخت هزینه- در کلاس‌های درس آنجا حاضر شود. دو سال بعد راهی نیوهیون شد تا تحصیلات تکمیلی خود را در ییل ادامه دهد و در ۱۸۹۵ اولین زنی شد که دکترای ریاضیات را از آن نهاد آموزشی دریافت کرد. رساله وی «توابع خطی یا وجوه ناپیوستگی» نام داشت. 

پس از اخذ دکترا یک سال در کالج کارلتون در مینه‌سوتا تدریس کرد اما پس از آن از کار آکادمیک کناره گرفت و باقی عمر خود را صرف فعالیت اجتماعی، ریاضیات کاربردی و ویراستاری و نوشتن کرد. 

او در ۱۸۹۸ به آکادمی آمارگری آمریکا پیوست و تا ۱۹۰۱ به عنوان محاسبه‌گر آماری برای دو کمپانی بیمه عمر در ماساچوست و فیلادلفیا کار کرد. در این سال شروع به همکاری با رصدخانه نیروی دریایی آمریکا در واشنگتن کرد. او در سال‌های بعد در وزارت کشاورزی، چاپخانه دانشگاه ییل و شماری دیگر از سازمان‌های دولتی و نهادهای آموزشی و خیریه در کنتیکت، نیویورک و ماساچوست فعالیت داشت. بارنوم در ۱۹۳۴ در میدل تاون درگذشت. کتاب «دختری که در خانه می‌ماند: دو یادداشت خطاب به اتحادیه تجاری زنان» (۱۹۱۱) نوشته وی است.