ارامنه اصفهان و کارملیت‌ها
کارملیت‌ها، پس از اعزامشان به ایران و استقرار در پایتخت دولت صفوی، برای همراه کردن ارامنه با خود، تدابیری اندیشیدند و درباره چگونگی تبلیغ در بین آنان، راهکارهایی را به مجمع مقدس تبشیر ایمان در رم متذکر شدند؛ از جمله آنکه، برای تبلیغ در بین ارامنه به ۳۳ مبلغ نیاز است. ۲۱ مبلغ برای ماندن در صومعه و اجرای آداب و مناسک دین مسیح، زبان‌آموزی و ترجمه کتب مقدس و ۱۲ مبلغ دیگر برای زندگی در بین ارامنه و موعظه کردن آنان، تا بدین‌گونه ارمنیان را به راه و رسم مذهب کاتولیک و عقاید اصولی مسیحیت رهنمون شوند.
راهکار دیگر مبلغان کارملیت برای گرایش ارامنه به مذهب کاتولیک، ازدواج دختران مسیحی کاتولیک با نجیب‌زادگان ارمنی بود؛ چراکه از این راه، افراد بیشتری از ارامنه به مذهب کاتولیک روی می‌آوردند. همچنین، هنگامی که شاه‌عباس ارامنه را مجبور به پرداخت وام‌هایشان کرد و فرمان داد که اگرارامنه وام خود را نپردازند، باید دین اسلام را بپذیرند، کارملیت‌ها به یاری آنها شتافتند و برای جلوگیری از تغییر دین ایشان، مبالغی به آنها پرداختند تا دیون خود را به شاه ادا کنند و بدین‌گونه گامی در راستای نزدیک‌تر ساختن ارامنه به مذهب کاتولیک برداشتند. کارملیت‌ها درصدد بودند تا ارامنه را به اطاعت از پاپ متمایل سازند و براین باور بودندکه ارائه کمک‌های مالی و سیاسی به ارامنه در ایران یا در سرزمین‌های مسیحی اروپا، باید در مقابل اطاعت ارامنه از پاپ اعظم باشد و هر ارمنی برای برخورداری از حمایت‌های دول مسیحی باید به مذهب کاتولیک درآید. پیشنهاد پدران کارملیت به صاحب‌منصبان کلیسای کاتولیک رم درخصوص ارامنه این بود که در صورت عدم اعتقاد ارامنه به کلیسای کاتولیک، دوک‌های ونیز و فلورانس و دول اروپایی، باید اموال ارامنه را مصادره کنند. با وجود این، کارملیت‌ها موفقیت چندانی در تغییر مذهب ارامنه و گرایش آنان به مذهب کاتولیک، به دست نیاوردند. از این‌رو، همواره مخاصمات و درگیری‌هایی بین ارامنه و کارملیت‌ها وجود داشت؛ زیرا ارامنه از فعالیت‌های تبلیغی کارملیت‌ها و دیگر مبلغان کاتولیک در ایران ناراضی بودند و درصدد جلوگیری از آن برمی‌آمدند.
