چهار مهارت ضروری کارکنان در عصر AI
نویسنده: Sarah Jackson مترجم: مریم رضایی
در نشست «آینده کار» که نشریه فوربس در اوایل ماه اکتبر در نیویورک برگزار کرد، مدیران حوزه جذب نیرو و استخدام و سایر رهبران کسب و کار، بر این موضوع تاکید داشتند که وقتی صحبت از ارزشمندترین مهارت‌ها در عصر هوش مصنوعی به میان می‌آید، قرار نیست مهارت‌های قدیمی را کنار بگذاریم و مهارت‌های جدید را جایگزین آنها کنیم، بلکه برعکس، باید دوباره سراغ مهارت‌های قدیمی برویم و آنها را هم تقویت کنیم.
«دنیل چیت»، مدیرعامل پلتفرم استخدامی «گرین‌هاوس» در این نشست گفت: «از آنجا که تکنولوژی‌ها با سرعت بسیار زیادی در حال تغییرند، اهمیت موضوع دیگر چندان به تسلط بر تکنولوژی‌های خاص مربوط نمی‌شود، بلکه بیش از هر زمان دیگری، به ویژگی‌ها و توانمندی‌های پایداری بستگی دارد که در گذر زمان ارزش خود را حفظ می‌کنند. مهارت‌هایی که قبلا آنها را دست‌کم می‌گرفتند و می‌گفتند اینها مهارت‌های نرم هستند و اهمیت چندانی ندارند، حالا به یکی از اولویت‌های اصلی تبدیل شده‌اند.»
در ادامه، به برخی از مهارت‌هایی می‌پردازیم که کارکنان باید از همین امروز بر تقویت آنها تمرکز کنند:
کنجکاوی (Curiosity)
«لورین لو استامسکی»، مدیر ارشد استعدادهای انسانی در شرکت والمارت، می‌گوید: «یادگیرنده مادام‌العمر بودن، فرصت‌های بیشتری را پیش روی شما قرار می‌دهد.»
به همین ترتیب، «جینی کارلیر»، مدیر ارشد استعدادهای انسانی و فرهنگ سازمانی شرکت EY در قاره آمریکا، معتقد است که یادگیری در حال تبدیل شدن به یک مهارت فراتر از مهارت‌های دیگر است؛ مهارتی که زیربنای یادگیری سایر توانمندی‌هاست. کارلیر در این‌باره می‌گوید: «در واقع، یادگیری همان مهارتی است که توانایی شما برای پرورش و توسعه تمام مهارت‌های دیگر بر پایه آن شکل می‌گیرد.»
انعطاف‌پذیری و تاب‌آوری (Adaptability and Resilience)
دنیل چیت می‌گوید امروزه انعطاف‌پذیری و تاب‌آوری نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند، زیرا ابزارهای جدید ظاهرا هر روز در حال ظهورند و از کارکنان انتظار می‌رود که در مدت زمانی کوتاه با آنها آشنا شوند و نحوه استفاده از آنها را یاد بگیرند. چیت در این‌باره توضیح می‌دهد: «در دنیای امروز، مهارت‌های تخصصی فنی عمر کوتاه‌تری دارند. شما کار با یک ابزار را یاد می‌گیرید، آن ابزار محبوب می‌شود، اما مدتی بعد از رواج می‌افتد و روز بعد، ابزارهای جدیدی وجود دارند که باید کار با آنها را یاد بگیرید. اگر بتوانید توانایی خود را در یادگیری نشان دهید، در واقع ثابت کرده‌اید که می‌توانید خود را با شرایط جدید وفق دهید، رشد کنید و به شیوه‌های گوناگون ارزش‌آفرینی کنید. شرکت‌ها مشتاق‌اند چنین توانایی‌ای را در افراد ببینند.»
تفکر انتقادی و قضاوت
استومسکی معتقد است کارفرماها برای استخدام نیروهای تازه‌کار، سطح الزامات و انتظارات خود را بالاتر برده‌اند. بسیاری از مسوولیت‌های سنتی مشاغل مبتدی دیگر مانند گذشته وجود ندارند، زیرا کارفرماها انتظار دارند هوش مصنوعی بتواند در انجام این وظایف کمک کند یا حتی آنها را به طور کامل بر عهده بگیرد. او می‌افزاید: «در عوض، کارفرماها انتظار دارند از همان ابتدا در سطح بالاتری کار کنید و از مهارت تفکر انتقادی و قدرت قضاوت خود بهره ببرید.»
کارلیر معتقد است باید آنچه را به ابزارهای هوش مصنوعی می‌سپارید و نتایجی را که از آنها دریافت می‌کنید، به شکلی معنادار ارزیابی کنید. او این موضوع را نوعی مسوولیت‌پذیری در قبال هوش مصنوعی می‌نامد. به گفته او، کارکنان باید بتوانند کیفیت خروجی‌ها را به‌درستی تشخیص دهند تا با اطمینان کامل مسوولیت نتایج به‌دست‌آمده را بپذیرند. او می‌گوید: «موضوع فقط توانایی شما در کار با صفحه کلید و وارد کردن دستورات نیست.»
مهارت‌های تخصصی هوش مصنوعی
اگرچه بسیاری از این مهارت‌ها قدمتی طولانی دارند، برخی از توانمندی‌هایی که امروزه به کارکنان کمک می‌کنند، کاملا جدید هستند.
برای مثال، بسیاری از کارفرمایان می‌گویند تسلط بر هوش مصنوعی در سازمانشان اهمیت دارد. اما به گفته «هانا کالهوون»، معاون هوش مصنوعی و مدیر نوآوری هوش مصنوعی در شرکت ایندید، این موضوع به‌تنهایی معنای چندانی ندارد. او می‌گوید: «این مفهوم به معادل جدید سواد دیجیتال تبدیل شده است، چون در واقع عبارت جذاب و پرطرفداری است. اما بسیاری از سازمان‌ها دقیقا مشخص نکرده‌اند که انتظار دارند کارکنانشان چه مهارت‌هایی در زمینه هوش مصنوعی کسب کنند و در محیط کار به کار بگیرند. در نتیجه، کارکنان مجبورند برای رسیدن به هدفی تلاش کنند که چندان مشخص نیست.»
او تسلط عمومی بر هوش مصنوعی را این‌گونه تعریف می‌کند: درک اولیه از نحوه عملکرد ابزارهای هوش مصنوعی، توانایی‌ها و محدودیت‌های آنها، خطرات احتمالی و چگونگی بررسی و ارزیابی دقیق پاسخ‌هایی که از این ابزارها دریافت می‌کنید. با این حال، این تعریف بسته به واحدهای مختلف سازمان تفاوت زیادی دارد. او با اشاره به این موضوع، می‌گوید: «تعریف تسلط بر هوش مصنوعی برای افراد مختلف، تفاوت‌های قابل‌توجهی دارد. به همین دلیل، کارفرماها باید انتظارات خود را از کارکنانشان در زمینه استفاده از هوش مصنوعی به روشنی مشخص کنند.»
جمع‌بندی نهایی
هیچ مجموعه مهارت جادویی و قطعی وجود ندارد که موفقیت کارکنان را در شرایط کنونی تضمین کند. در شرایطی که استخدام و تعدیل نیرو هر دو در سطح پایینی قرار دارند، ممکن است برخی کارکنان احساس کنند در موقعیت شغلی خود درجا می‌زنند، اما فرصت‌های اندکی برای پیشرفت در داخل یا خارج از سازمانشان در اختیار داشته باشند.
از سوی دیگر، کارفرماها با مسائلی مانند بی‌ثباتی‌های ژئوپلیتیک و اقتصادی و همچنین فشار ناشی از هوش مصنوعی برای تغییر شیوه‌های کاری خود دست‌وپنجه نرم می‌کنند. در مجموع، این عوامل می‌توانند چالش‌های بیشتری برای کارکنان به همراه داشته باشند. با این حال، تقویت و به‌روز نگه داشتن مهارت‌های فعلی و تلاش مستمر برای یادگیری مهارت‌های جدید می‌تواند مفید باشد.
به گفته کارلیر: «برای متمایز کردن خود از دیگران، باید مهارت‌های منحصربه‌فرد انسانی‌تان را نشان دهید و ثابت کنید که همواره برای تقویت آنها سرمایه‌گذاری می‌کنید. برخی کارها وجود دارند که هوش مصنوعی از انجام آنها ناتوان است، اما انسان می‌تواند از عهده آنها برآید.»
منبع: CNBC
