مناظرات انتخاباتی به عرصه محاکمه دموکراتها و جمهوریخواهان تبدیل شد
شب تهاجم در نبرد برای سنا
کسری غفوری: مناظرههای شامگاه پنجشنبه ۸ اکتبر (۱۶مهر) در ایالتهای کلیدی مین، میشیگان و جورجیا، تصویر روشنی از فضای پرالتهاب انتخابات میاندورهای سنای آمریکا مخابره کرد. نامزدهای این سه ایالت که نتیجه رقابتشان میتواند سرنوشت اکثریت سنا را دگرگون کند، در این رویاروییها به حملات تند و شخصی علیه یکدیگر متوسل شدند. در میشیگان، عبدالسید، نامزد دموکرات، رقیب جمهوریخواهش مایک راجرز را جنگافروز خواند و در مقابل، راجرز کوشید این سیاستمدار مسلمان را به تروریسم گره بزند. در جورجیا، جان آسوفِ دموکرات، مایک کالینز، نماینده جمهوریخواه را فردی متعصب نامید. در ایالت مین نیز سناتور سوزان کالینز پس از آنکه رقیب دموکراتش، تروی جکسون، او و همسرش را به کسب سود از جنگ آمریکا علیه ایران متهم کرد، خواستار عذرخواهی رسمی وی شد.
روزنامه نیویورکتایمز در کالبدشکافی این مناظرهها، بر تاکتیک هماهنگ اردوگاه دموکراتها دست گذاشته است: گره زدن سرنوشت نامزدهای جمهوریخواه به کارنامه دونالد ترامپ. در هر سه ایالت، نامزدهای دموکرات تاکید کردند که جمهوریخواهان چشمبسته از رئیسجمهور نامحبوب آمریکا پیروی میکنند. تروی جکسون بارها سوزان کالینز را متهم کرد که از قدرت خود برای مقابله با سیاستهای مخرب دولت ترامپ از جمله جنگ آمریکا علیه ایران و وضع تعرفهها استفاده نکرده است. در جورجیا نیز جان آسوف مکررا از کالینز پرسید که تعرفههای ترامپ چه کمکی به اقتصاد و مردم این ایالت کرده است. او کالینز را سیاستمداری بدون استقلال فکری خواند که صرفا مجری دستورات کاخ سفید است. در میشیگان، السید نیز راجرز را آلت دست دولت ترامپ، بهویژه در موضوع جنگ آمریکا علیه ایران که به افزایش قیمت بنزین دامن زده است، توصیف کرد.
ماهیت پرسشهای مطرحشده در این مناظرهها، نامزدهای جمهوریخواه را در موضعی کاملا تدافعی قرار داد. مجریان برنامهها پرسشهایی درباره قیمت بالای بنزین، تعرفههای تجاری، جنگ آمریکا علیه ایران و یورشهای ضدمهاجرتی مطرح کردند که جمهوریخواهان را ناچار ساخت از سیاستهای نامحبوب دولت دفاع کنند. نکته قابل تامل این بود که در هیچیک از این برنامهها، پرسشی درباره برخی موضوعات چالشبرانگیز برای دموکراتها مطرح نشد و مسائلی که معمولا دستاویز حملات محافظهکاران است، مسکوت ماند. اوج تنشها در میشیگان رقم خورد. السید در نخستین پاسخ خود درباره مالیات بنزین، تنها پس از بیست ثانیه به حمایت راجرز از جنگ آمریکا علیه ایران تاخت. این رویارویی با قطع مکرر سخنان دو طرف همراه بود و حتی در زمان پخش آگهیهای بازرگانی نیز متوقف نشد. تندترین حملات زمانی رخ داد که راجرز رقیب خود را که در سودای تبدیل شدن به نخستین سناتور مسلمان است، به دریافت کمک مالی از گروههایی چون حماس، حزبالله و القاعده متهم کرد؛ ادعایی که هیچ مدرکی در تایید آن وجود ندارد.
السید در مقابل با تسلط کلامی خود، راجرز را سیاستمداری مستاصل خواند که میخواهد توجه افکار عمومی را از کارنامه ضعیفش منحرف کند. در جورجیا، آسوف مناظره را به عرصه محاکمه رقیب تبدیل کرد و کالینز را به استخدام افراد دارای تفکرات برتریجویانه سفیدپوستان و یهودیستیزانه متهم ساخت. کالینز ضمن رد این اتهامات، کوشید با اشاره به حمایت آسوف از السید ورق را برگرداند و نامزد دموکرات میشیگان را فردی ضد اسرائیل و حامی ایران توصیف کند. در نهایت در مناظره ایالت مین، جکسون نوک پیکان حملاتش را به سمت افزایش هزینههای زندگی و اتهامات فساد مالی سوزان کالینز نشانه رفت. اشاره او به بسته شدن پرونده تحقیقات پلیس فدرال درباره یکی از مشاوران کالینز، واکنش تند این سناتور را در پی داشت که جکسون را به دروغگویی و انتشار تبلیغات فریبنده متهم کرد.
نظرسنجی پیو: سقوط محبوبیت ترامپ به ۳۰ درصد
انتخابات میاندورهای سال۲۰۲۶ در فضایی آکنده از نارضایتی عمیق عمومی نسبت به وضعیت کشور، نگرانیهای فزاینده اقتصادی و تداوم جنگ آمریکا علیه ایران برگزار میشود. در این چشمانداز تیره، نظرسنجی تازه مرکز تحقیقات پیو نشان میدهد که میزان رضایت از عملکرد دونالد ترامپ به ۳۰درصد سقوط کرده که پایینترین رقم در دوره دوم ریاستجمهوری او محسوب میشود. بر اساس این ارزیابی، ۶۳درصد از رأیدهندگان شخص ترامپ را عاملی در تصمیمگیری انتخاباتی خود میدانند. در این میان، ۴۴درصد صراحتا رای خود را به معنای مخالفت با رئیسجمهور تفسیر میکنند و تنها ۱۹ درصد آن را نشانه حمایت از او به شمار میآورند.
این فضای منفی در سطح ملی کاملا به نفع دموکراتها تمام شده است. در حال حاضر نامزدهای این حزب برای مجلس نمایندگان با اختلاف 8درصدی (۴۴درصد در برابر ۳۶درصد) از رقبای جمهوریخواه خود پیش افتادهاند. نقطه قوت دیگر دموکراتها در این دوره، انگیزه بالاتر هوادارانشان است. آمارهای این نظرسنجی حکایت از آن دارد که سهم کسانی از هواداران دموکراتها که برای مشارکت در انتخابات انگیزه «بسیار بالایی» دارند، ۱۷واحد درصد بیشتر از سهم همتایان جمهوریخواه آنهاست. در مقابل، پایگاه رای ترامپ دچار تزلزل شده است. رأیدهندگانی که در سال ۲۰۲۴ از او حمایت کرده بودند، اکنون در مقایسه با طرفداران کامالا هریس (۸۷ درصد)، انسجام کمتری در حمایت از نامزدهای همحزبی خود (۷۷ درصد) نشان میدهند. میزان تایید عملکرد ترامپ در میان همین گروه از هوادارانش نیز به ۶۷درصد افت کرده است؛ درحالیکه این رقم در آغاز دوره دوم او ۹۵درصد بود. حتی در میان آن دسته از حامیان ترامپ که نگاهی منفی به کلیت حزب جمهوریخواه دارند، تنها ۴۹درصد حاضر به حمایت از نامزدهای این حزب هستند و بیش از یکسوم آنها یا هنوز مرددند یا نامزد دیگری را ترجیح میدهند.
اقتصاد همچنان مهمترین دغدغه انتخاباتی در میان تمامی طیفهای سیاسی به شمار میرود. تورم و افزایش چشمگیر قیمت انرژی سبب شده تا ۸۴درصد از رایدهندگان، مسائل اقتصادی را عاملی بسیار مهم در آرای خود بدانند. پس از اقتصاد، موضوعاتی چون آینده دموکراسی (۷۳ درصد)، مراقبتهای بهداشتی (۶۸ درصد) و مهاجرت (۵۹ درصد) در اولویت قرار دارند. در حوزه سیاست خارجی نیز جنگ آمریکا علیه ایران بهشدت نامحبوب است و ۷۷درصد از شهروندان پیشبینی میکنند این درگیری دستکم 6ماه دیگر ادامه یابد. در مجموع، افت شدید رضایت از وضعیت کشور حتی در میان خود جمهوریخواهان (۳۹ درصد)، مسیر را برای موفقیت حزب حاکم در این انتخابات بسیار ناهموار کرده است.
تکرار ۲۰۰۶ یا ۲۰۱۸؟
با وجود پیشتازی دموکراتها در نظرسنجیها، نیویورکتایمز در تحلیل دیگری به قلم «رید جی. اپستین» نشان میدهد که مسیر این حزب برای تسخیر کنگره چندان هم هموار نیست. تجربه دو انتخابات میاندورهای گذشته که دموکراتها در برابر رئیسجمهوری نامحبوب از حزب رقیب صفآرایی کردند (۲۰۰۶ و ۲۰۱۸)، نتایج متفاوتی دربرداشت. در سال۲۰۰۶، در بحبوحه خشم عمومی از جنگ عراق، دموکراتها موفق شدند با تصاحب ۳۱کرسی مجلس نمایندگان و پنج کرسی سنا، کنترل هر دو مجلس را بهدست بگیرند. اما در سال۲۰۱۸، با وجود فتح ۴۱کرسی مجلس نمایندگان، نهتنها به اکثریت سنا نرسیدند، بلکه دو کرسی را هم به جمهوریخواهان واگذار کردند.
امروزه در محافل خصوصی هر دو حزب، بازپسگیری مجلس نمایندگان توسط دموکراتها سناریویی محتمل ارزیابی میشود و پرسش اصلی صرفا بر سر تعداد کرسیهای جابهجا شده است. اما رقابت بر سر اکثریت سنا که تا پیش از این تصور میشد حفظ آن برای جمهوریخواهان آسانتر باشد، اکنون به نبردی شانهبهشانه بدل شده است. در همین راستا، باراک اوباما روز چهارشنبه ۷اکتبر (۱۵مهر) در یک مراسم جمعآوری کمکهای مالی هشدار داد که پیشتازیهای شکننده 2 تا 3درصدی دموکراتها، کاملا در حاشیه خطای نظرسنجیها قرار دارد و ممکن است همگی به شکست بینجامد.
با وجود این، دموکراتها اینبار با موانع ساختاری و مالیای دستبهگریبانند که در آن دو دوره وجود نداشت. تغییر مرزبندی حوزههای انتخاباتی به نفع جمهوریخواهان، عرصه رقابت را در مجلس نمایندگان تنگتر کرده است. همزمان، برتری مالی محافظهکاران به حدی است که خزانه کمیته ملی حزب دموکرات عملا خالی به نظر میرسد. اوج این شکاف مالی در ایالت تگزاس خودنمایی میکند؛ جایی که کمیتههای اقدام سیاسیِ (PAC) همسو با جمهوریخواهان، بیش از ۱۵۰میلیون دلار برای حمایت از کن پکستون به میدان آوردهاند؛ درحالیکه سهم جیمز تالاریکو، رقیب دموکرات او، از کمیتههای همسو با دموکراتها تاکنون تنها چهارمیلیون دلار بوده است (هرچند ستاد انتخاباتی تالاریکو شخصا توانسته بیش از ۶۰میلیون دلار هزینه کند).
جغرافیای رقابتهای سنا نیز به کام دموکراتها نیست. بهجز ایالت مین، سایر کرسیهای هدف دموکراتها در ایالتهایی قرار دارند که دونالد ترامپ در هر سه کارزار ریاستجمهوری خود در آنها پیروز شده است. با این حال، آنچه در این دوره معادلات را به شدت به ضرر حزب حاکم (جمهوریخواهان) تغییر داده، اقتصاد است. برخلاف سالهای ۲۰۰۶ و ۲۰۱۸ که آمریکاییها به ثبات نسبی اقتصاد اطمینان داشتند، امروز عواملی چون افزایش قیمت بنزین و نرخ بهره، تورم چسبنده و جهش قیمتها در مناطق روستایی در نتیجه سیاستهای تعرفهای ترامپ، موجی از خشم عمومی را نسبت به هزینههای زندگی برانگیخته است. آمارهای اقتصادی نیز این نارضایتی را تایید میکنند؛ «شاخص اعتماد مصرفکننده» دانشگاه میشیگان از زمان بازگشت ترامپ به کاخ سفید در ابتدای سال۲۰۲۵، با سقوطی ۳۳درصدی مواجه شده و در ماه مه ۲۰۲۶ به پایینترین سطح خود از زمان آغاز ثبت ماهانه این دادهها (۱۹۵۲) رسیده است.