عکس صفحه copy

 اما اهمیت این توافق برای ایران در جای دیگری است: آیا معماری امنیتی جدید منطقه بدون حضور تهران در حال شکل‌گیری است؟ اگر چنین باشد ایران باید چگونه جایگاه خود را در قبال چنین نظمی بازتعریف کند؟ ایران نمی‌تواند صرفا با نگاه تهدیدمحور به این توافق واکنش نشان دهد. تهران نیازمند آن است که ضمن حفظ توان بازدارندگی، از حاشیه‌نشینی در ترتیبات امنیتی جدید جلوگیری و مسیر گفت‌وگو با اعضای این پیمان، به‌ویژه عربستان و ترکیه را تقویت کند. مساله اصلی برای ایران، عضویت در یک بلوک رقیب نیست، بلکه تبدیل شدن از «موضوع امنیتی» این ترتیبات به یکی از بازیگران تعیین‌کننده معماری امنیتی آینده منطقه است. در واقع ایران نباید اجازه دهد معماری امنیتی منطقه درباره آن شکل بگیرد، بلکه باید بخشی از معادله‌ای باشد که این معماری را می‌سازد. در این پرونده باشگاه اقتصاددانان به بررسی نقش و جایگاه ایران در شرایط ظهور توافق مکه می‌پردازیم.