تاکسی‌های هوایی برقی آماده پرواز می‌شوند

به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد-نیلوفر ادیب‌نیا: تاکسی‌های هوایی برقی دیگر دست‌نیافتنی و محدود به داستان‌های علمی‌ ‌تخیلی نیستند. امروزه به لطف جهش‌های پرشتاب فناوری، حمایت‌های دولتی و تزریق سرمایه‌های کلان، این رویا در حال تبدیل‌شدن به واقعیتی ملموس در حمل‌ونقل شهری است. غول‌های فناوری و هوانوردی نظیر «جابی اوییشن»، «آرچر اوییشن»، «بتا تکنولوژیز» و «ویسک ایرو» در حال توسعه هواپیماهای برقی با قابلیت برخاست و فرود عمودی هستند؛ سازه‌هایی مدرن که در آینده‌ای نزدیک، چهره سفرهای درون‌شهری را دگرگون خواهند ساخت.

براساس گزارشی از نشریه فورچون، در حال حاضر، طی‌کردن مسیر مرکز منهتن تا فرودگاه بین‌المللی «جان اف. کندی» حدود ۱۰۰ دلار هزینه دارد و بسته به ترافیک سنگین، بین ۴۵ دقیقه تا ۲ ساعت زمان می‌برد. اما «پل سیارا»، رئیس هیات‌مدیره اجرایی شرکت جابی اوییشن، بر این باور است که به‌زودی این مسیر با تاکسی‌های هوایی برقی در کمتر از ۱۰ دقیقه طی خواهد شد؛ مدت زمانی شگفت‌انگیز که به مسافران فرصت می‌دهد به جای ماندن در ترافیک خسته‌کننده، منظره‌ای چشم‌نواز از شکوه نیویورک را بر فراز آسمان تماشا کنند. او همچنین پیش‌بینی می‌کند که در آینده، هزینه این پروازهای سریع و لذت‌بخش تقریبا با کرایه یک تاکسی معمولی برابری کند. برخلاف بالگردهای سنتی، پرنده‌های عمودپرواز برقی به چندین موتور و ملخ مجهزند. این ساختار ویژه به آن‌ها اجازه می‌دهد به‌صورت عمودی از زمین خیز بردارند و سپس مانند یک هواپیمای عادی، اوج گرفته و به سمت مقصد پرواز کنند. به عنوان نمونه، هواپیمای ساخت شرکت جابی ظرفیت حمل چهار مسافر همراه با خلبان را دارد و قادر است مسافتی حدود ۱۶۰ کیلومتر (۱۰۰ مایل) را بپیماید. علاوه بر این، این تاکسی‌ها فوق‌العاده کم‌صداتر از بالگردها هستند و به دلیل بهره‌مندی از چند موتور مستقل به جای یک ملخ اصلی، ضریب ایمنی بسیار بالاتری را نوید می‌دهند.

در همین راستا، دولت آمریکا یک طرح آزمایشی سه‌ساله را کلید زده است تا شرکت‌های برتر بتوانند پیش از اخذ تاییدیه نهایی از اداره هوانوردی فدرال آمریکا، پرنده‌های خود را در شرایط واقعی بسنجند. در فاز نخست، این پروازها به حمل محموله‌های باری اختصاص دارد و سپس آزمون جابه‌جایی مسافران آغاز خواهد شد. جابی در نظر دارد آزمایش‌های مسافربری را اواخر امسال در ایالت‌هایی همچون نیویورک، تگزاس، فلوریدا و نیوجرسی آغاز کند. از سوی دیگر، شرکت آرچر اوییشن چشم به المپیک تابستانی ۲۰۲۸ لس‌آنجلس دوخته تا هم‌زمان با این رویداد بزرگ جهانی، خدمات تجاری خود را رسما راه‌اندازی کند. بازیگران دیگری نیز در این عرصه گام‌های بلندی برداشته‌اند؛ شرکت «بتا تکنولوژیز» تاکنون پروازهای آزمایشی موفقی را در چند ایالت به سرانجام رسانده و شرکت «ویسک ایرو» (از زیرمجموعه‌های غول هوانوردی، بوئینگ) در حال طراحی نسل جدید تاکسی‌های هوایی کاملا خودکار و بدون خلبان است. پشتوانه مالی سنگین این صنعت نیز توسط سرمایه‌گذاران نام‌آوری چون تویوتا، اوبر، دلتا ایرلاینز، آمازون و «جنرال الکتریک ایرواسپیس» تامین می‌شود؛ امر مهمی که نشان از باور عمیق غول‌های اقتصادی به آینده درخشان این فناوری دارد. با وجود تمام این موفقیت‌ها، «جلب اعتماد عمومی» همچنان یکی از اصلی‌ترین چالش‌های این مسیر است. پذیرش پرواز با پرنده‌ای نوظهور که هنوز به بهره‌برداری عام نرسیده، برای بسیاری از مردم تردیدآمیز است. با این حال، کارشناسان تاکید دارند این هواپیماهای عمودپرواز به دلیل ساختار الکترونیکی ساده‌تر و بهره‌مندی از موتورهای متعدد پشتیبان، حتی می‌توانند ایمن‌تر از بالگردهای سنتی باشند. چالش کلیدی دیگر، «مدیریت ترافیک هوایی شهری» است. بدون شک پرواز هم‌زمان صدها تاکسی هوایی در آسمان شهرها، نیازمند طراحی و استقرار سامانه‌های بسیار پیشرفته، هوشمند و خودکار برای کنترل ترافیک خواهد بود. در نهایت، تاکسی‌های هوایی برقی این پتانسیل را دارند که سبک زندگی و الگوی رفت‌وآمد شهری را بازتعریف کنند؛ پدیده‌ای که با گره‌گشایی از ترافیک سنگین، کاهش چشمگیر زمان سفر و تسهیل دسترسی به فرودگاه‌ها، مراکز کاری و بیمارستان‌ها همراه خواهد بود. اگرچه هنوز موانعی بر سر راه وجود دارد، اما این صنعت امروزه بیش از هر زمان دیگری به تحقق رؤیای دیرینه «حمل‌ونقل هوایی درون‌شهری» نزدیک شده است./