حضور کم‌رنگ برندهای شاخص در سی‌ویکمین نمایشگاه تخصصی صنعت ساختمان تبریز

دنیای اقتصاد-تبریز: سی‌ویکمین نمایشگاه بین‌المللی تخصصی صنعت ساختمان ایران- تبریز از ۳۰ تیر تا دوم مردادماه در محل دائمی نمایشگاه‌های بین‌المللی تبریز برگزار شد. با این حال، نمایشگاه امسال با استقبال محدود شرکت‌های شاخص و برندهای مطرح صنعت ساختمان همراه بود و تنها تعداد اندکی از شرکت‌های شناخته‌شده در آن حضور یافته‌ بودند.

کم‌رنگ بودن حضور واحدهای تولیدی بزرگ و فعالان تأثیرگذار این صنعت و بروز جنگ و شرایط کلی کشور موجب کاهش استقبال بازدیدکنندگان تخصصی و فعالان حوزه ساختمان شد، موضوعی که نارضایتی بسیاری از مشارکت‌کنندگان و بازدیدکنندگان را در پی داشت.

برخی از فعالان حاضر در نمایشگاه معتقد بودند که نبود شرکت‌های بزرگ و برندهای معتبر، از ظرفیت‌های این رویداد کاسته و فرصت ایجاد ارتباطات تجاری، معرفی فناوری‌های نوین و توسعه‌ همکاری‌های صنعتی را محدود کرده است.

به اعتقاد شرکت‌کنندگان، نمایشگاه صنعت ساختمان تبریز به‌عنوان یکی از رویدادهای مهم این حوزه در شمال‌غرب کشور، نیازمند برنامه‌ریزی هدفمندتر برای جذب برندهای معتبر، افزایش مشارکت واحدهای تولیدی و ارتقای سطح کیفی نمایشگاه است تا بتواند جایگاه تخصصی خود را در میان فعالان صنعت ساختمان حفظ و تقویت کند.

کمبود نقدینگی و افزایش قیمت مواد اولیه، مهم‌ترین چالش صنعت ساختمان است 

سجاد نوروزی، فعال حوزه صنعت ساختمان، کمبود نقدینگی و افزایش بی‌سابقه‌ قیمت مواد اولیه را از مهم‌ترین چالش‌های پیش روی فعالان صنعت ساختمان عنوان کرد و گفت: افزایش هزینه‌ها موجب شده است که اجرای پروژه‌های عمرانی برای پیمانکاران و کارفرمایان با دشواری‌های جدی مواجه شود.

وی با تأکید بر اهمیت حضور در نمایشگاه‌های تخصصی گفت: مشتریان انتظار دارند نمایندگان رسمی و برندهای معتبر را در چنین رویدادهایی ببینند. از همین رو حضور در نمایشگاه را وظیفه خود می‌دانیم، به‌ویژه اینکه شرکت آبادگران به‌عنوان یک مجموعه دانش‌بنیان، هر سال محصولات جدیدی را به بازار عرضه می‌کند و نمایشگاه فرصت مناسبی برای معرفی این محصولات و تعامل نزدیک‌تر با مشتریان است.

نوروزی گفت: این نمایشگاه همواره یکی از مهم‌ترین و پربازدیدترین نمایشگاه‌های تخصصی تبریز بوده است، اما امسال نسبت به سال‌های گذشته از نظر میزان مشارکت شرکت‌ها و تعداد سالن‌های فعال، شرایط مطلوبی نداشت. در سال‌های گذشته تمامی سالن‌های نمایشگاه فعال بودند، اما امسال به دلیل عدم حضور برخی از صنوف، تعدادی از سالن‌ها بدون استفاده باقی ماندند. انتظار می‌رفت با برنامه‌ریزی مناسب‌تر، زمینه حضور گسترده‌تر شرکت‌ها و افزایش مخاطبان فراهم شود.

وی در خصوص وضعیت بازار مصالح و مواد شیمیایی ساختمان نیز اظهار کرد: مهم‌ترین مشکل امروز فعالان این حوزه، کمبود نقدینگی و افزایش شدید قیمت کالاهاست. برخی محصولاتی که امروز عرضه می‌کنیم، نسبت به شش ماه گذشته تا چند برابر افزایش قیمت داشته‌اند که این موضوع فشار قابل‌توجهی بر پیمانکاران، کارفرمایان و مصرف‌کنندگان وارد کرده است.

نوروزی ادامه داد: بخشی از مواد اولیه‌ مورد نیاز این صنعت وارداتی است و بخشی دیگر از صنایع پتروشیمی تأمین می‌شود. افزایش قیمت این مواد، در کنار شرایط اقتصادی اخیر، زمینه‌ افزایش بی‌رویه قیمت‌ها را فراهم کرده و بازار را با مشکلات جدی مواجه ساخته است.

تأمین مواد اولیه و هزینه‌های انرژی، مهم‌ترین چالش تولیدکنندگان است

رامین دباغی، دیگر فعال حوزه صنعت ساختمان، تأمین مواد اولیه، افزایش هزینه‌های انرژی و ناپایداری در محاسبه‌‌ هزینه‌های برق را از مهم‌ترین چالش‌های پیش روی واحدهای تولیدی صنعت ساختمان عنوان کرد و خواستار تسریع در تأمین مواد اولیه و بازگشت واحدهای آسیب‌دیده به چرخه‌ تولید شد.

وی مهم‌ترین دغدغه‌ فعلی تولیدکنندگان را تأمین مواد اولیه دانست و تصریح کرد: در شرایط کنونی، تأمین پودر آلومینیوم، به‌عنوان یکی از مواد اولیه اصلی تولید، به یکی از مهم‌ترین چالش‌های این صنعت تبدیل شده است. لازم است واردات این ماده در کوتاه‌ترین زمان ممکن تسهیل شود و واحدهای تولیدی آسیب‌دیده نیز هرچه سریع‌تر به چرخه‌ تولید بازگردند تا روند تأمین مواد اولیه با اختلال بیشتری مواجه نشود.

دباغی همچنین با انتقاد از افزایش هزینه‌های انرژی اظهار کرد: هزینه‌های برق و به‌ویژه تعرفه‌ ترانزیت برق، فشار سنگینی را بر واحدهای تولیدی وارد کرده است. به‌عنوان نمونه، در یکی از دوره‌های اخیر، بهای مصرف برق کارخانه حدود ۳۵ میلیون تومان بود، اما هزینه‌ ترانزیت برق به ۵۰ میلیون تومان رسید و مجموع مبلغ قبض به حدود ۱۱۷ میلیون تومان افزایش یافت. این در حالی است که چنین هزینه‌هایی در گذشته وجود نداشت و تأثیر مستقیمی بر بهای تمام‌شده محصولات گذاشته است.

وی همچنین به صدور قبض‌های علی‌الحساب از سوی دستگاه‌های خدمات‌رسان اشاره کرد و گفت: در برخی موارد، شرکت توانیر و شرکت ملی گاز پس از گذشت چند ماه، هزینه‌های دوره‌های گذشته را مجدداً محاسبه و مطالبه می‌کنند که این موضوع برنامه‌ریزی مالی، تعیین قیمت تمام‌شده و فروش محصولات را با چالش‌های جدی مواجه کرده است.

دباغی تأکید کرد: رفع مشکلات تأمین مواد اولیه، اصلاح هزینه‌های انرژی و ایجاد ثبات در شیوه‌ محاسبه تعرفه‌ها، از مهم‌ترین اقداماتی است که می‌تواند به حفظ تولید و افزایش توان رقابتی واحدهای فعال در صنعت ساختمان کمک کند.

کیفیت باید اولویت صنعت تجهیزات آتش‌نشانی باشد

امیررضا رنجبران، فعال حوزه تجهیزات آتش‌نشانی با تأکید بر اهمیت کیفیت در تولید تجهیزات ایمنی و آتش‌نشانی، گفت: در صنعتی که مستقیماً با جان و امنیت مردم در ارتباط است، کیفیت نباید تحت هیچ شرایطی قربانی کاهش هزینه‌ها شود.

وی با اشاره به برگزاری نمایشگاه صنعت ساختمان تبریز گفت: با توجه به شرایط اخیر کشور، در ابتدا برای حضور در نمایشگاه تردیدهایی وجود داشت، اما در نهایت تصمیم به حضور گرفتیم و تاکنون از نتایج آن رضایت داریم. نمایشگاه فرصت مناسبی برای برقراری ارتباط با مشتریان، فعالان صنعت و شرکای تجاری است و تاکنون مذاکرات و قراردادهای خوبی در این رویداد در حال بررسی و نهایی شدن است.

رنجبران یکی از مهم‌ترین چالش‌های صنعت تجهیزات آتش‌نشانی را پایین بودن کیفیت برخی محصولات موجود در بازار عنوان کرد و افزود: متأسفانه در برخی موارد، محصولاتی با کیفیت پایین موفق به دریافت تأییدیه می‌شوند، در حالی که تجهیزات ایمنی باید با سخت‌گیری بیشتری مورد ارزیابی قرار گیرند.

وی تأکید کرد: اگر هدف اصلی، حفظ جان افراد و پیشگیری از حوادث است، باید تولید، عرضه و تأیید تجهیزات آتش‌نشانی تنها بر پایه‌ استانداردها و کیفیت انجام شود. بی‌تردید افزایش نظارت بر کیفیت محصولات می‌تواند بسیاری از مشکلات این صنعت را کاهش داده و ضریب ایمنی ساختمان‌ها را ارتقا دهد.

کیفیت برگزاری مهم‌تر از تعدد نمایشگاه‌هاست

فرهاد مکاری، فعال حوزه محصولات لوله و  اتصالات سیمانی نیز  با تاکید بر اهمیت برگزاری نمایشگاه‌های تخصصی، به‌منظور معرفی شرکت‌ها و محصولات و افزایش تعاملات بین فعالان این حوزه، این دوره از نمایشگاه را نسبت به دوره‌های پیش، کم‌رونق دانست.

وی برگزاری نمایشگاه‌های تخصصی را ضروری دانست و افزود: نباید به هر قیمتی نمایشگاه برگزار شود، مهم کیفیت برگزاری و خروجی‌محور بودن است، نه صرف برگزاری.