عبدالوهاب سهلآبادی مطرح کرد:
آرامش بازار با دستِ باز تولیدکننده
در شرایط خطیر کشور و چالشهای مضاعفی که جنگ کنونی بر اقتصاد کشور تحمیل کرده با عبدالوهاب سهلآبادی، از پیشکسوتان اقتصادی استان اصفهان و رئیس خانه صنعت، معدن و تجارت ایران، درباره مهمترین چالشهای بخش خصوصی و افق پیش رو به گفتوگو نشستیم. او که خود سالها در میدان تولید و تشکل داری فعالیت کرده، با لحنی صریح و دغدغهاند، نسخه نجات تولید را در میدانداری خود تولیدکنندگان و همراهی چابک دولت جستوجو میکند. مشروح گفتگوی دنیای اقتصاد با او را در ادامه میخوانید.
آقای سهلآبادی، اقتصاد ما در موقعیت خطیری قرار دارد. بزرگترین چالشی که امروز بخش خصوصی را تهدید میکند چیست؟ چه در تأمین مالی، چه خسارات وارده، و چه بندهایی که بروکراسی اداری بر پای شرکتها گذاشته است؟
پیش از هر چیز، شهادت رهبر عظیم الشان کشورمان و جمعی از خادمان ملت را تسلیت میگویم و به پایداری مردم در اقشار مختلف ادای احترام میکنم. جامعه کار و تولید، چه کارفرمایان و چه کارگران، در این ایام نقش خود را ایفا کردند، اما خسارات سنگینی به کشور وارد شد. جدا از آسیبهای انسانی و عاطفی، برخی کارخانههای بزرگ آسیب دیدند و واحدهای تولیدی بسیاری با کاهش کار مواجه شدند. در این برهه، همفکری و همکاری دولت با تشکلهای کارفرمایی و کارگری بیش از هر زمان دیگری ضرورت پیدا کرد تا چرخ تولید از حرکت نایستد. خوشبختانه اراده این همکاری وجود دارد، اما باید سرعت پیدا کند. همین امروز از اخبار شنیدیم که جعبه کمک برای بحران تشکیلشده، اما معتقدم این روند باید خیلی زودتر شتاب میگرفت تا اثرگذاری آن بهموقع باشد.
کند بودن این روند چه تأثیری بر تولید دارد و راهکار فوری شما چیست؟
کمکرسانی باید با سرعت انجام شود تا از عمیقتر شدن زخمها جلوگیری کند. در روزهای اول بحران، پیشنهاد مشخص ما از خانه صنعت ایران به وزیر محترم این بود که به واحدهای تولیدی اجازه داده شود مواد اولیه موردنیاز خود را با ارز حاصل از صادراتشان بهسرعت وارد کنند. اگر این مسیر باز شود، بازار مواد اولیه از التهاب میافتد و قیمتها مهار میشود. خوشبختانه قوه قضائیه و سازمان بازرسی نیز ورود کردهاند تا از هرگونه فرصتطلبی و سوداگری جلوگیری شود. اولویت نخست ما باید حفظ امنیت کاری کارگران شریف و تداوم گردش چرخ تولید باشد.
با توجه به وضعیت فعلی آیا فعالسازی بند فورس ماژور در قراردادها میتواند برای بخش خصوصی راهگشا باشد؟
فعالسازی فورس ماژور اگرچه میتواند در زمینه بدهیهای بانکی، مسائل مالیاتی، حقوق دولتی و بیمهای به کمک تولیدکنندگان بیاید اما از سوی دیگر هزینههای بالایی هم دارد،به همین دلیل ما از روزهای اول، اولویت را بر تأمین فوری مواد اولیه گذاشتیم. نگرانی اصلیمان این بود و هست که این مسیر با شفافیت کامل طی شود و به رانت و انحصار ختم نشود. خوشبختانه این پیشنهاد در همان ابتدا مورد استقبال قرار گرفت و امیدواریم در اجرا نیز شتاب گیرد.
تسهیلاتی که قرار است ارائه شود با نرخ ۲۳ درصد اعلامشده. آیا این نرخ در شرایط کنونی مناسب است؟
نرخ ۲۳ درصد در شرایط تورمی فعلی طبیعتاً ایدهآل نیست، اما اگر این تسهیلات زود و بهموقع به دست تولیدکننده و صاحب کارخانه برسد، میتواند برای بازسازی و تأمین مالی مؤثر باشد. بحث اصلی سرعت است. اگر این پول در زمان مناسب تزریق شود، میتواند کارگشا باشد و تولید را دوباره به حرکت درآورد.
مردم این روزها در خیابانها در حال جانفشانی هستند. نقش تولیدکننده در این معادله چیست؟
ما میبینیم که مردم چطور دارند جانفشانی میکنند. تولیدکننده شاید در خیابان نباشد، اما وظیفه او کمتر از جانفشانی نیست. جانفشانی من تولیدکننده در این شرایط سخت اقتصادی این است که کارم را حفظ کنم، کارگرم را حفظ کنم. این یعنی یک همافزایی و همیاری واقعی میان نهادها، تولیدکنندهها، دولت و مردم. هرکسی باید مقداری توقعات خود را تعدیل کند و نقش خود را در این زنجیره ایفا کند. تولیدکنندگان آمدهاند و کنار دولت و مردم ایستادهاند.
