شرط لازم و شروط ناکافی
مقامات ایرانی و آمریکایی بار دیگر پای گفت‌‌‌وگو و مذاکره نشستند. آنچه در عرصه بین‌المللی رخ داد، نشان می‌دهد این‌‌‌بار دیگر سخن گفتن از مذاکره با آمریکا، امر سهل‌‌‌الوصول‌‌‌تری است و مقامات ایرانی درصددند پای میز مذاکره با طرف آمریکایی بنشینند تا شاید توافقی حاصل شود که ایران یا حتی منطقه را تحت‌‌‌تاثیر قرار دهد.
بازگشت ترامپ به کاخ‌سفید در زمانی رخ داد که جهان با ابربحران‌های گوناگونی همچون تورم، بحران‌های زنجیره تامین و تنش‌‌‌های ژئوپلیتیک مواجه است و سیاست‌‌‌های اقتصادی آمریکا به‌‌‌عنوان اقتصاد مهم دنیا، می‌‌‌تواند به‌‌‌عنوان عامل تسریع‌‌‌کننده یا کاهنده درباره این مسائل عمل کند. البته این نیاز، دوطرفه است؛ چراکه اقتصاد ناتراز ایران نیز به‌‌‌شدت عطش نقدینگی و سرمایه در گردش را دارد. نرخ استهلاک از تشکیل سرمایه پیشی گرفته و تا زمانی که سرمایه‌گذاری جدید رخ ندهد، صنایع تشنه نقدینگی خواهند ماند. اسب سرکش تورم، در حال تاختن است و همزمان که تورم نهاده‌‌‌های تولیدی افزایش می‌‌‌یابد، سرمایه جدید خارجی یا حتی داخلی به اقتصاد کشور وارد نمی‌شود تا چرخ‌‌‌‌‌‌دنده‌‌‌های اقتصاد به حرکت افتاده و نرخ تولید ناخالص داخلی افزایش یابد.
«باشگاه اقتصاددانان» در این پرونده تلاش دارد با کمک چند صاحب‌نظر اقتصادی توضیح دهد که تعویق در جریان مذاکرات، خسارات بسیاری به پیکره اقتصاد کشور وارد می‌کند و همچنین، سیاستگذاران باید همزمان با برنامه‌‌‌ریزی برای مذاکرات، برای رفع موانع داخلی، بهبود محیط کسب‌وکار و همچنین افزایش میزان امنیت اقتصادی تلاش کنند؛ چراکه بزرگ‌ترین جاذبه اقتصادی برای سرمایه‌گذار خارجی یا حتی سرمایه‌گذار داخلی، ثبات و امنیت اقتصادی در یک نظام اقتصاد آزاد مبتنی بر بخش خصوصی است.
