اقتصاد سوریه احیا می‌شود؟

به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد؛ اقتصاد سوریه پس از استقلال در سال ۱۹۴۶ بر کشاورزی و تولیدات سنتی متکی بود. با ظهور حزب بعث در دهه ۱۹۶۰، سیاست‌های سوسیالیستی مانند ملی‌سازی صنایع و اصلاحات ارضی آغاز شد که هرچند در کوتاه‌مدت تولید را افزایش داد، اما در بلندمدت مشکلاتی مانند کاهش بهره‌وری را به دنبال داشت. کشف منابع نفتی در دهه ۱۹۶۰، صنعت نفت را به ستون اصلی اقتصاد سوریه تبدیل کرد. در دوران حافظ اسد (۲۰۰۰-۱۹۷۰)، سیاست‌های دولتی و وابستگی به کمک‌های خارجی، باعث تقویت بخش‌های دولتی شد اما به رکود اقتصادی و فساد دامن زد.

تحریم‌ها و اصلاحات اقتصادی

از دهه ۱۹۹۰، با اعمال تحریم‌های شدید از سوی آمریکا به دلیل حمایت سوریه از گروه‌های ضداسرائیلی، اقتصاد این کشور به شدت آسیب دید. این تحریم‌ها مانع جذب سرمایه‌گذاری خارجی شدند و کاهش تجارت خارجی و افزایش فقر را به دنبال داشتند. بشار اسد، با آغاز ریاست جمهوری در سال ۲۰۰۰، تلاش‌هایی برای اصلاحات اقتصادی انجام داد، اما این اصلاحات ناکارآمد بود و نابرابری‌ها را تشدید کرد.

جنگ داخلی سوریه از سال ۲۰۱۱ آغاز شد و به یکی از پیچیده‌ترین درگیری‌های معاصر تبدیل شد. اعتراضات مردمی علیه فساد، فقر، و بیکاری، همراه با تبعیض‌های اجتماعی و سیاسی، منجر به ایجاد گروه‌های مسلح و ورود نیروهای خارجی به درگیری‌ها شد. این جنگ باعث تخریب زیرساخت‌های اقتصادی و اجتماعی سوریه شد. طبق گزارش بانک جهانی در سال ۲۰۲۲، بخش زیادی از زیرساخت‌های حلب از بین رفته است.

چشم‌انداز آینده اقتصاد سوریه

سقوط بشار اسد فرصتی برای بازسازی اقتصاد سوریه فراهم کرده است. هزینه بازسازی این کشور بین ۲۵۰ تا ۴۰۰ میلیارد دلار برآورد می‌شود که احتمالاً با کمک کشورهای حاشیه خلیج فارس مانند قطر و رفع تحریم‌ها تامین خواهد شد. ورود سرمایه خارجی می‌تواند مشاغل جدید ایجاد کند و زندگی فقرا را بهبود بخشد. با این حال، موفقیت این بازسازی به رفع تحریم‌ها و ایجاد شرایط مناسب برای جذب سرمایه‌گذاری بستگی دارد.

سی و دومین قسمت از پادکست «رصدخانه اقتصاد» با عنوان «اقتصاد سوریه احیا می‌شود؟» به بررسی تحولات اقتصاد سوریه در دهه‌های گذشته و چشم انداز آن در آینده پرداخته است. 

این برنامه از طریق لینک‌های زیر در دسترس است.

 کانال تلگرام دنیای اقتصاد 

کست باکس

شنوتو//