اقتصاد کشاورزی در بزنگاه
تصویر عمومی از بخش کشاورزی ایران با واقعیت‌‌‌های این بخش فاصله بسیاری دارد. در صورت و ظاهر، اقتصاد کشاورزی ایران به مدد برخورداری از سابقه تاریخی در باغداری، دامپروری و تولید اقلام دیم و آبی در اقصی‌‌‌نقاط کشور مشکلی از منظر امنیت غذایی ندارد؛ اما نگاهی از جنس آمار و ارقام بر این موضوع خط بطلان می‌‌‌کشد. با اینکه کشور در زمینه برخی از اقلام اساسی نظیر گندم، جو و برنج وضعیت مطلوبی دارد؛ اما بخشی از این مهم به دلیل استفاده مسرفانه از منابع آبی و خاکی کشور حاصل شده که اثرات عمیقی بر برداشت از سفره‌‌‌های زیرزمینی و پهنه‌‌‌های خاکی کشور داشته است.
همزمان نیز در بسیاری از زنجیره‌‌‌های این بخش نظیر گوشت سفید یا قرمز، محصولات باغی و... کشور با مشکلات جدی در زمینه تامین سم و کود، تامین نهاده یا استفاده از فناوریهای نوین روبه‌روست. چنین وضعیتی نیز خود را با درجا زدن بخش کشاورزی در زمینه رشد اقتصادی و نیز به خطر افتادن امنیت غذایی کشور بروز می‌دهد. به همین بهانه «باشگاه اقتصاددانان» در پرونده‌‌‌ای چالش‌های تولید محصولات کشاورزی و دلایل توقف این بخش را به بحث گذاشته و به طور خاص اثر تغییرات اقلیمی و فناوریهای نوین بر بخش کشاورزی در این پرونده لحاظ شده است. همه شواهد موجود نشان می‌دهد اثر تغییرات اقلیمی بر تولید غذا و محصولات کشاورزی در جهان به حدی است که باید از این پس این متغیر را نیز برای تحلیل بخش کشاورزی لحاظ کرد.
