آینده مبهم اقتصاد چین
احسان آذری‌نیا : دوشنبه این هفته، مجموعه‌ای از داده‌های مهم از اقتصاد چین منتشر شد و با انتشار این داده‌ها شاهد افت شاخص‌های مالی در بورس‌های آسیایی و نیز کاهش قیمت برخی مواد خام، از جمله نفت و فلزات پایه بودیم. داده‌ها به وضعیت تولید صنعتی، خرده‌فروشی، مصرف شهروندان، اشتغال و... مربوط بود و اقتصاددان‌ها می‌گویند، این داده‌ها نشان می‌دهند که اقتصاد چین در وضعیت نامطلوبی قرار گرفته است.
از چند ماه پیش تاکنون، دولت چین با سختگیری کامل تلاش کرده است از شیوع کرونا جلوگیری کند. این کار از طریق قرنطینه مناطقی انجام می‌شود که در آنها مواردی از ابتلا به کرونا شناسایی شده است. دولت چین قصد ندارد این سیاست سختگیرانه را کنار بگذارد؛ حتی اگر در سال‌جاری میلادی نرخ رشد اقتصاد بسیار پایین‌تر از رقم مورد نظر دولت باشد. در سه‌ماه دوم سال‌جاری، تولید ناخالص داخلی چین رشدی بسیار محدود داشت و برخی تحلیلگران معتقدند، در سه‌ماه کنونی ممکن است این شاخص کاهش یابد؛ یعنی اقتصاد کوچک شود. دلیل اصلی این کاهش، قرنطینه‌هاست. البته بحران در بحش ساخت‌وساز که سهمی بزرگ در تولید ناخالص داخلی دارد نیز در وضعیت کنونی موثر بوده است.
چین دومین اقتصاد بزرگ جهان است و هرگونه تحول هرچند کوچک در آن به نوسان‌های بزرگ در بازارهای مختلف منجر می‌شود. ضعف در اقتصاد چین در برخی عوامل ریشه دارد و با توجه به اینکه این عوامل فعلا وجود دارند، نباید انتظار داشت که به‌زودی شرایط به حالت طبیعی بازگردد. در این میان، سرمایه‌گذاران در بازارهای مختلف، به‌ویژه بازار مواد خام به‌شدت نگران هستند. تحلیلگران معتقدند که این نگرانی منطقی است. در مطالب حاضر به ریشه‌های ضعف در اقتصاد چین، نقش دیدگاه‌های شی جین پینگ در وضعیت نگران‌کننده اقتصاد چین، تاثیر کاهش فعالیت‌های اقتصادی چین بر بازار مواد خام و وضعیت بخش ساخت‌وساز این کشور اشاره شده است.
