تفاوت‌های کلیدی خرده‌فروشی و عمده‌فروشی
دنیای‌اقتصاد : واژه عمده‌فروشی در ساده‌ترین تعریف به معنای فروش در حجم‌های بزرگ و خرده‌فروشی به معنای فروش کالا در مقادیر کم است. خرده‌فروشی و عمده‌فروشی هر دو، قسمتی از زنجیره تامین را تشکیل می‌دهند. هنگامی‌که کالایی تولید می‌شود مقادیر زیاد آن به عمده‌فروشان فروخته می‌شود که بیشتر عمده‌فروشان کالا را در اختیار خرده‌فروشانی که در نهایت با مشتریان نهایی در ارتباط هستند، قرار می‌دهند.
در حالی که یک عمده‌فروش برای فروش کالا با کسب و کارها معامله می‌کند، خرده‌فروشان در ارتباط با مصرف‌کنندگان نهایی هستند و کالای خود را به ایشان می‌فروشند. به این ترتیب این دو نوع کسب و کار یکی از واسطه‌های مهم در کانال بازاریابی هستند. در غیاب خرده‌فروش و عمده‌فروش، کل زنجیره تامین آشفته خواهد شد.
خرده‌فروشی
خرده‌فروشی شامل همه فعالیت‌های مربوط به فروش مستقیم کالا‌ها و خدمات به مصرف‌کننده نهایی، برای استفاده شخصی و غیر‌تجاری می‌شود. یک خرده‌فروش یا فروشگاه خرده‌فروشی، یعنی هر شرکت تجاری که عمده فروشش از خرده‌فروشی به دست می‌آید. هر سازمانی که به مشتریان نهایی، خواه یک تولید‌کننده، عمده‌فروش یا خرده‌فروش، محصولی را می‌فروشد، درگیر خرده‌فروشی است. اینکه محصولات و خدمات چطور فروخته شوند (توسط شخص، پست، تلفن، ماشین فروش خودکار یا اینترنت) یا کجا فروخته شوند (در فروشگاه، در خیابان یا در خانه مصرف‌کننده) اهمیتی ندارد.
عمده فروشی
عمده‌فروشی شامل همه فعالیت‌های مرتبط با فروش محصولات و خدمات به آنهایی می‌شود که این محصولات و خدمات را برای فروش مجدد یا استفاده تجاری می‌خرند.
عمده‌فروشی شامل تولیدکنندگان و کشاورزان (به دلیل اینکه آنها عمدتا در تولید نقش دارند) و خرده‌فروشان نمی‌شود. عمده‌فروش‌ها (که توزیع‌کننده نیز نامیده می‌شوند) از ابعاد مختلفی با خرده‌فروش‌ها فرق دارند. اول اینکه عمده‌فروش‌ها توجه کمتری به پیشبرد فروش، جو و مکان فیزیکی دارند چرا که با مشتریان سازمانی سر وکار دارند نه مصرف‌کننده نهایی. دوم اینکه معمولا حجم معامله‌های یک عمده‌فروش بزرگ‌تر از حجم معامله‌های خرده‌فروش است و محدوده تجاری وسیع‌تری را نسبت به خرده‌فروش‌ها پوشش می‌دهند. سوم اینکه عمده‌فروش‌ها و خرده‌فروش‌ها با قوانین حقوقی و نرخ‌های مالیات متفاوتی سر و کار دارند.
