توافق چین و آمریکا
احسان آذرینیا : چهارشنبه گذشته فاز نخست توافق تجاری چین و آمریکا به امضای ترامپ و معاون نخستوزیر چین رسید. واکنش بازارها به این رویداد خیلی بزرگ نبود، زیرا از پیش اثر آن بر بازارها گذاشته شده بود. در هفتههای اخیر همزمان با انتشار اخبار مربوط به نزدیک بودن امضای توافق تجاری، شاخصهای مالی در بورسهای بزرگ و قیمت برخی مواد خام افزایش یافتهاند.
طبق این توافق قرار است چین در دو سال آینده ۲۰۰ میلیارد دلار کالا و خدمات بیشتر از رقم مربوط به سال ۲۰۱۷ از آمریکا بخرد و دسترسی شرکتهای آمریکایی به بازار خود را تسهیل کند. وعدههایی هم در برخی زمینههای دیگر داده شده است. درباره تاثیرات مثبت این توافق بر اقتصاد جهان تردیدهایی وجود دارد و پرسشهایی مطرح شده است. نکته نخست این است که توافق یاد شده سبب کاهش تعرفههای کنونی که بر کالاهای صادراتی چین و آمریکا اعمال شده نمیشود در نتیجه زیانهای حاصل از این تعرفهها همچنان بر اقتصاد دو کشور و جهان وارد خواهد شد. از سوی دیگر ترامپ ۶ ماه پس از استقرار در کاخ سفید میتوانست از چین بخواهد بر واردات کالاهای آمریکایی بیفزاید بدون آنکه لازم باشد این میزان تعرفه اعمال شود و اقتصاد آمریکا و جهان را به ضعف بکشاند. چین سال ۲۰۱۷ پیشنهاد افزایش واردات از آمریکا را مطرح کرده بود. برخی تحلیلگران معتقدند توافق امضا شده دارای نقاط ضعف مختلفی است و بعید است بهطور کامل اجرا شود. همچنین مدت تعهدات چین تنها دو سال است. در مطالب حاضر به ضعفهای این توافق، برندهها و بازندهها، چند نکته درباره این توافق و برخی نقاط قوت آن اشاره شده است.