اتحادیه اوراسیا
از ابتدای سال ۲۰۱۵ اتحادیه اقتصادی اوراسیا رسما فعالیت خود را آغاز کرده و در سال‌های اخیر پیشرفت‌هایی در حوزه‌های مختلف صورت گرفته است. در ابتدا سه کشور یعنی روسیه، بلاروس و قزاقستان توافق‌نامه شکل‌گیری این اتحادیه را امضا کردند و پس از مدتی ارمنستان و قرقیزستان به این اتحادیه پیوستند. تولید ناخالص داخلی این کشورها در مجموع ۱۸۰۰ میلیارد دلار برآورد شده است. شکل‌گیری این اتحادیه در واقع در ادامه روند منطقه‌گرایی است که سال هاست آغاز شده و بر گستردگی آن افزوده خواهد شد. کشورهای حاضر در یک منطقه به دلایل مختلف از جمله ویژگی‌های مشترک فرهنگی، تاریخی، اقتصادی و... تصمیم می‌گیرند با ایجاد اتحادیه اقتصادی مسیر رونق را سریع‌تر بپیمایند.
درباره اتحادیه اقتصادی اوراسیا نیز چنین انگیزه‌هایی وجود داشته، البته برخی منتقدان معتقدند روسیه قصد دارد از این اتحادیه به‌عنوان رقیبی برای اتحادیه اروپا بهره ببرد و حوزه نفوذ خود را در آسیای مرکزی مستحکم کند. واقعیت این است که در سی سال اخیر یعنی از زمانی که اتحاد شوروی دچار فروپاشی شد، جمهوری‌های آسیای مرکزی در وضعیت اقتصادی خوبی به‌سر نبرده‌اند و برخی از آنها با اروپا ارتباط‌های اقتصادی گسترده ایجاد کرده‌اند. به باور تحلیلگران یادشده، این روند از دید روسیه یک تهدید محسوب می‌شود. اما صرف‌نظر از این ادعاها، وجود اتحادیه اقتصادی که بر مبنای منافع مشترک اعضا شکل گرفته باشد و در آن هیچ یک از اعضا احساس برتری نکند، بسیار مفید است. هر یک از اعضای اتحادیه اقتصادی اوراسیا اهداف خاص خود را از عضویت در این اتحادیه دارند؛ اما اگر راه پیش‌رو با عقلانیت و منطق طی شود، منافع آن به تمامی اعضا خواهد رسید.در حالی که تجارت ترجیحی ایران و این اتحادیه از اول آبان ماه عملیاتی می‌شود، در مطالب حاضر به دیدگاه‌های مختلف درباره اتحادیه اقتصادی اوراسیا، نقش و اهداف روسیه، شروط پیشرفت همکاری‌ها و چند نکته مهم دیگر اشاره شده است.
