لکوموتیوهای برقی
در سال ۱۳۳۴ش هفتاد دستگاه لکوموتیو برقی به مبلغ یازده میلیون دلار از کارخانه جنرال موتور خریداری و به تدریج وارد ایران شد. این لکوموتیوها دارای سوخت گازوئیل و قدرت کششی معادل ۱۴۵۰ اسب بخار یا ۱۲۰۰ تن است. وزن هریک در حدود ۸۰ تن و فشار وارده بر هر محور آن ۲۰ تن می‌باشد و ۸۰ کیلومتر هم سرعت دارد و فقط به دست یک راننده و کمک راننده اداره می‌شود و ترمز آنها طوری ساخته شده است که هیچ موقع سرعت قطار نمی‌تواند بیش از ۸۰ کیلومتر در ساعت شود.
دو دستگاه از این دیزل‌ها در تیرماه ۱۳۳۵ش به ایستگاه اهواز رسید و تا خرداد ۱۳۳۷ش ۳۴ دستگاه از آنها وارد شد و از این تاریخ کلیه قطارهای مسافری راه‌آهن به‌وسیله لکوموتیوهای دیزل مجهز شد و طبق برنامه‌ای که تهیه شده بود، قرار بود از آغاز تیرماه ۱۳۳۷ش لکوموتیوهای بخاری از سرویس خارج و کلیه قطارهای باری نیز با دیزل حمل شود... به این ترتیب راه‌آهن دولتی ایران تنها راه‌آهن مجهز به قدرت صددرصد دیزل در خاورمیانه می‌شد. علاوه بر این تعداد، بنگاه راه‌آهن پنجاه دستگاه دیگر لکوموتیو دیزل خریداری کرده بود که تا آخر خرداد ۱۳۳۷ش قرار بود همه به ایران برسد و در خطوط راه‌آهن ایران به کار افتد. در فروردین ۱۳۴۹ش اعلام شد که بانک صادرات و واردات آمریکا ۱۵ میلیون دلار به منظور خرید ۵۱ لکوموتیو برقی دیزلی در اختیار ایران گذارده است. این لکوموتیوها را شرکت جنرال موتورز بنا بود بسازد و قرار بوده است طی سال ۱۳۴۹ به ایران تحویل شود. تا آن تاریخ ۱۷۲ لکوموتیو از این نوع در خطوط راه‌آهن ایران مشغول به کار بوده است... تعداد لکوموتیوهای بخاری راه‌آهن از ابتدای تاسیس تا اردیبهشت ۱۳۳۷ دویست و پنجاه دستگاه بوده است.
