زیستن‌هایی که نقاشی می‌شود

مینا درویش در ابتدای حضور در نمایشگاه، ابعاد بزرگ و آثار مستطیل شکل و عمودی که در فاصله‌ای مناسب از هم به روی دیوار رفته بودند و سپس جریان رنگ‌گذاری‌های اکسپرسیو و رنگ‌گذاری ساخت‌وساز شده و شفاف و تکنیکی که ریشه در کلاژ دارد و شخصیت‌های فانتزی و فرم‌های مشخص (انسان و پروانه)، پرتره‌هایی پر از نگاه و بی‌حرکت و همچنین نحوه قلم‌گذاری آزاد و اکسپرسیو و گاه پاشیدگی و ریزش رنگ، روی اثر نوعی عصیان را در آثار تداعی می‌کرد و نوعی آرامش در آثار دیگر به واسطه دورگیری‌هایی که در کار دیده می‌شد؛ همگی ویژگی نقاشی‌های وحید جعفرنژاد بود که بیننده را جذب خود می‌کرد.نگاه‌هایی با حس‌های متفاوت. پرتره‌های معلق در یک، تک رنگ در فضای پشت پرتره‌ها، اما ناگفته نماند که برای کنکاش بیشتر در آثارش، بیننده را میخکوب نمی‌کرد.