منوی پیشنهادی دنیای اقتصاد

یاسین نمکچیان بیست‌ونهمین جشنواره موسیقی فجردر حالی از امروز کارش را آغاز می‌کند که در طول سال‌های گذشته این جشنواره در مقایسه با جشنواره فیلم فجر آنقدرها جدی گرفته نشده‌است. انگارمدیران فرهنگی تنها به این خاطر که بهانه‌ای دست کسی ندهند این جشنواره را برگزار می‌کنند. حضور سردرگم بسیاری از گروه‌های آماتور و مهمانان خارجی ناشناخته‌ای که از کشورهای مختلف خود را به تهران می‌رسانند تا روی صحنه بروند نمونه‌های روشنی ازجدی نبودن این جشنواره است. در این میان، موسیقی پاپ را هم در بخش‌جنبی گنجانده‌اند تا حداقل بتوانند پای طرفداران بی‌شمار آن را به سالن‌های اجرا باز کنند. اینکه چرا هرگز آسیب‌های این جشنواره مورد ارزیابی قرار نمی‌گیرد تا در سال‌های آینده جشنواره جدی‌تری برگزار شود سوال بی‌پاسخی است. واقعیت این است که در چنین شرایطی معیارهای مختلفی دست به دست هم می‌دهند تا چنین اتفاقی رقم بخورد. مثلا در روزهای برپایی چشنواره فیلم فجر شبکه‌های مختلف تلویزیون برنامه‌های متنوعی را تدارک می‌بینند و مطبوعات ویژه‌نامه‌های متنوعی را برای این رخداد فرهنگی منتشر می‌کنند و زمینه برای روزهای باشکوه فیلم آماده می‌شود و هرگز برای موسیقی چنین اتفاقی شکل نمی‌گیرد. جشنواره موسیقی فجر امسال هم با بخش‌های مختلفی برگزار می‌شود. فروش یک میلیاردی بلیت‌های جشنواره با کمترین تبلیغ انجام شده گویای این واقعیت است که موسیقی برای مردم جذابیت‌های زیادی دارد و جدی‌تر از تصور بسیاری از مدیران فرهنگی است.