چرا پایتخت «هوشمند» اداره نمیشود؛ تاوان مدیریت سنتی شهر را چه کسانی میپردازند؟
خیابانهای تهران در تسخیر بلوکهای سیمانی
به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد، شهر تهران برخلاف آنچه از سوی مدیران اداره پایتخت، «ادعا» میشود، به صورت کاملاً سنتی و غیرهوشمند مدیریت و نگهداری میشود.
یکی از مصادیق اصلی «محرومیت تهران از مدیریت هوشمند و مدرن شهر» در حوزه حمل و نقل و ترافیک پایتخت، با چشم کاملاً غیرمسلح قابل مشاهده و ردیابی است.

این عکس که صبح امروز توسط خبرنگار روزنامه «دنیایاقتصاد» از یک بلوار در محلهای واقع در منطقه 2 گرفته شده، «تلاش چندباره مسئولان ترافیکی» برای جلوگیری از «پارک خودرو در قسمت میانی بلوار» را به تصویر کشیده است.
ناتوانی در اداره هوشمند شهر که میتواند ناشی از «غفلت یا نابلدی در بکارگیری سیستمهای کنترل مکانیزه و از راه دور ترافیک» باشد باعث شده، مسئولان شهری تهران ابتدا با نصب تابلوهای «پارک ممنوع» در قسمت میانی بلوار، انتظار داشته باشند شهروندان در جایی که نباید خودروی خود را پارک کنند، از توقف در آنجا پرهیز کنند.
اما با توجه به آگاهی ساکنان پایتخت از وضعیت دوربینهای ترافیکی و خلاء سیستمهای هوشمند اداره شهر، عملاً از روی «تابلوهای اخطار ترافیکی» عبور کردند و با پارک خودرو در اطراف رفیوژ میانی این بلوار، باعث اختلال در رفت و آمد در اینجا شدند.
این بار مسئولان شهر با گذاشتن بلوکهای سیمانی در سرتاسر قسمت میانی بلوار، یک لاین از هر طرف خیابان این محله را اشغال کردند تا بلکه خودروها جایی برای توقف نداشته باشند.
این مدل «اعمال قانون ترافیکی»، در نهایت هیچ کمکی به شهروندان نکرده است چرا که با اشغال لاین رفت و آمد توسط بلوکهای سیمانی، انگار خودروها در همین لاین پارک شدهاند و در اصل، مشکلی که برای رفت و آمد آزاد در همه لاینها بوجود آمده بود، حل نشده است بطوریکه این بار، بلوکها جای خودروهای پارکشده را گرفتهاند.
به این ترتیب، تاوان «شهر غیرهوشمند» یا «اداره دستی (سنتی) یک کلانشهر» را شهروندانش به دو شکل پرداخت میکنند. در شکل اول، با هزینههای چندباره ناشی از آزمون و خطای مدیران در بکارگیری انواع و اقسام المانهای ترافیکی و در شکل دوم با اختلالهای ترافیکی و حذف معابر.
شبیه این خیابان، در مناطق دیگر شهر نیز وجود دارد؛ یک نمونه دیگر، در برخی خیابانهای فرعی شمالی-جنوبی در مناطق مرکزی تهران از جمله منطقه 6 قابل مشاهده است.
در این منطقه به دلیل تراکم بالای ساختمانهای اداری، شرکتهای خصوصی و همچنین دانشگاهها در مقایسه با ساختمانهای مسکونی، در طول روز، حجم تقاضا برای پارک خودرو در حاشیه معابر بسیار بالاست و در سالهای اخیر، قسمت میانی خیابانهایی که وسط آنها فضای سبز وجود دارد، در اشغال خودروهای پارکشده درآمده است.
مسولان شهر اما به جای آنکه با «دوربینهای ترافیکی»، اقدام به «جرائم هوشمند (از راه دور) متخلفین ترافیکی» کنند تا بلکه این مدل مواجهه شهرداری و راهور با متجاوزین به حقوق شهروندی باعث «بازدارندگی» در تخلفات پارکینگی شود، این خیابانها را هم به «صفوف بلوکهای سیمانی» تبدیل کردهاند.