OpenToWork #لینکدین نشانه درماندگی است؟
لینکدین نخستینبار در سال ۲۰۲۰ و همزمان با قرنطینههای ناشی از همهگیری و نوسانات اقتصادی که به از دست رفتن گسترده مشاغل انجامید، قابلیت #OpenToWork را معرفی کرد؛ قابلیتی که به کاربران امکان میدهد بهصورت عمومی اعلام کنند به دنبال فرصتهای شغلی هستند. اکنون بیش از ۶۸میلیون نفر در سراسر جهان از این نشان استفاده میکنند.
این شبکه اجتماعی حرفهای، نسخهای غیرعلنی از این قابلیت نیز ارائه کرده است که به کاربران اجازه میدهد فقط به استخدامکنندگان اطلاع دهند آماده پذیرش فرصتهای شغلی هستند. از سال ۲۰۲۰ تاکنون، بیش از ۲۷۵میلیون نفر بهصورت خصوصی یا عمومی اعلام کردهاند که در جستوجوی شغل هستند و لینکدین نیز گزارش داده که طی یک سال گذشته، استفاده از این قابلیت افزایش یافته و رشد استفاده از نسخه عمومی آن اندکی سریعتر بوده است. همزمان با تعدیل نیرو در شرکتهایی مانند آمازون و نایکی و همچنین کند شدن روند استخدام بهدلیل تنشهای ژئوپلیتیک و پیشرفت هوش مصنوعی، شمار بیشتری از افراد برای شبکهسازی و یافتن فرصتهای شغلی به لینکدین روی آوردهاند. «ریچل لسترنج» از شرکت استخدامی هانسون سرچ میگوید: «هر بار که یک موقعیت شغلی را آگهی میکنم، حجم افرادی که با من تماس میگیرند، باورنکردنی است. بازار کار برای متقاضیان بسیار دشوار شده است.»
با این حال، در عصر Open To Work، اینکه افراد تا چه اندازه آشکارا خود را جویای کار معرفی کنند، به پرسشی دشوار تبدیل شده است. همانطور که میمهایی با تصویر شخصیتهایی در حال گدایی برای غذا یا پول، در قاب سبزرنگ این نشان منتشر میشود، برخی نگراناند که استفاده از آن نشانه استیصال و درماندگی به نظر برسد.
«آنه» که در حوزه بازاریابی فعالیت میکند، میگوید بیشتر پستهایی که از افرادی با نشان Open to Work در صفحهاش میبیند، «یا تبلیغهای ضعیف برای معرفی خدماتشان است، یا گلایه از هوش مصنوعی، یا پستهایی آمیخته با التماس و ناامیدی. خواندنشان برایم خوشایند نیست و تصور نمیکنم برای کارفرمایان احتمالی هم جذاب باشند.» او میگوید در حوزه کاریاش، این پستها باعث شدهاند لینکدین کمتر شبیه یک شبکه حرفهای برای اشتغال باشد و بیشتر به «گفتوگوهای غمانگیز افراد در صف دریافت مقرری بیکاری» شباهت پیدا کند.
«کادریه کیزماز» که امسال برای یافتن شغل درخواستهای متعددی ارسال کرده، این تناقض را بهخوبی درک میکند. او میگوید: «این یک پارادوکس عجیب است. از یک طرف، بیش از هر زمان دیگری تلاش میکنم دیده شوم، اما از طرف دیگر احساس میکنم برای حفظ جایگاه حرفهایام باید جویای کار بودنم را پنهان کنم.» اما «جروم»، مدیر بازاریابی و ارتباطات شرکت استخدام مدیران «پیور سرچ»، معتقد است دشوارتر شدن شرایط بازار کار، تا حد زیادی از انگ استفاده از این نشان کاسته است. او میگوید: «زمانه عوض شده است. امروز این علامت سبز بیشتر از آنکه نشانه استیصال باشد، ابزاری برای دیده شدن است.» یکی از مدیران حوزه خدمات مالی نیز میگوید در ابتدا تمایلی به استفاده از این نشان نداشت، اما وقتی متوجه شد بازار کار تا چه اندازه دشوار و رقابتی شده، نظرش تغییر کرد.
«آلبرتو گاویلان»، مدیر جذب استعداد در گروه «آدکو»، معتقد است این قابلیت میتواند برای افراد تازهکار بسیار مفید باشد. او میگوید: «آنها در آغاز مسیر حرفهای خود هستند، آماده کارند و انگیزه بالایی دارند؛ مهمترین سرمایهشان نیز ظرفیت رشد و پیشرفت آنهاست.» اما به گفته او، شرایط برای مدیران و افراد باسابقه متفاوت است. «پیشرفت شغلی این افراد بیشتر بر پایه اعتبار حرفهای، دستاوردهای گذشته، شبکه ارتباطی و توصیه دیگران شکل میگیرد. در این سطح، فرآیند استخدام معمولا بر جذب افراد استوار است، نه صرفا در دسترس بودن آنها. علاوه بر این، استفاده از این نشان ممکن است برداشتهای دوگانهای ایجاد کند؛ اینکه آیا بخشی از یک جابهجایی برنامهریزیشده شغلی است یا نشانهای از فوریت و نیاز فوری به کار.»
به گفته استخدامکنندگان، اینکه فرد از نشان Open to Work استفاده کند یا نه، در مقایسه با اقداماتی مانند اظهارنظر زیر پستهای افراد شبکه ارتباطی، بهکارگیری واژههای کلیدی مناسب در پروفایل و ارسال پیام مستقیم به کارفرمایان بالقوه، اهمیت کمتری دارد.
«دونا ویتن» از شرکت استخدامی رابرت والترز به جویندگان کار توصیه میکند پستهای بحثبرانگیز را از پروفایل خود حذف کنند و هنگام استفاده از لینکدین، از «کمی عقل سلیم» بهره بگیرند. او میگوید: «آیا کارفرماها واقعا میخواهند از دیدگاههای سیاسی شما مطلع شوند؟ احتمالا نه.» «لوسی استندینگ»، روانشناس خبره و نویسنده، نیز به متقاضیان یادآوری میکند که حتما اطلاعات تماس خود را در پروفایل درج کنند. او میگوید: «برای استخدامکنندگان مهم نیست که این نشان را داشته باشید یا نه. اگر نوشته باشید آماده کار هستم اما هیچ راه ارتباطی نگذاشته باشید، آنها خیلی سریع از شما عبور میکنند و سراغ گزینه بعدی میروند.»
لسترنج به افرادی که در جستوجوی کار هستند توصیه میکند لحنی مثبت داشته باشند. او میگوید: «متقاضیانی که پستی منتشر میکنند و مینویسند: «دوران بسیار خوبی را در این شرکت گذراندم، اما متاسفانه تعدیل شدم»، معمولا بازخورد مثبتی دریافت میکنند.» او همچنین تاکید میکند که همه جویندگان کار باید از بدگویی کردن از محل کار قبلی، پس از پایان همکاری، خودداری کنند.
جروم نیز میگوید: «اگر تمایلی به استفاده از نشان Open to Work ندارید، همچنان راههایی وجود دارد که بتوانید به شکلی ظریفتر دیده شوید و حضور حرفهای خود را پررنگتر کنید.»
منبع: Financial Times