نخستوزیر جدید بریتانیا وارد داونینگاستریت شد؛
ماموریت برنهام در ساختمان شماره ۱۰
به گزارش بلومبرگ، برنهام بهعنوان رهبر حزب کارگر از سوی پادشاه چارلز سوم مامور تشکیل کابینه جدید شد. این رویداد او را به هفتمین نخستوزیر بریتانیا تبدیل کرد که در مدتی کمی بیش از یک دهه سکان هدایت دولت را به دست میگیرد. او که مستقیما از دیدار با پادشاه راهی خانه شماره۱۰ داونینگاستریت شد، اعلام کرد که تا پایان سال جاری میلادی یک برنامه ۱۰ساله برای احیای اقتصاد و بازگرداندن اعتماد به بریتانیا تدوین خواهد کرد.
ورود برنهام به مقر نخستوزیری نشاندهنده صعودی چشمگیر برای سیاستمداری است که پیش از این دوبار در رقابت برای رهبری حزب کارگر ناکام مانده بود. او پس از شکست مقابل جرمی کوربین در سال۲۰۱۵ از سیاست پارلمانی وستمینستر کنارهگیری کرد و بهعنوان شهردار منچستر مشغول به کار شد. همین جایگاه خارج از حلقه قدرت مرکزی بود که در نهایت مسیر بازگشت قدرتمندانه او را به وستمینستر هموار کرد. اندکی پیش از سخنرانی برنهام، کر استارمر، نخستوزیر مستعفی بریتانیا، پیش از کنارهگیری رسمی از مقام خود آخرین سخنانش را در مقابل در سیاه و معروف داونینگ استریت ایراد کرد.
استارمر در پی انتشار نظرسنجیهای پیاپی و ناامیدکننده از عملکرد دولتش که با نتایج ضعیف انتخابات محلی در ماه مه به اوج رسید، استعفای خود را اعلام کرده بود. او در آخرین نطق خود به عنوان نخستوزیر حمایت کاملش را از جانشین جدید اعلام کرد.
اکنون برنهام باید به وظیفه حساس و حیاتی انتصاب اعضای ارشد کابینه خود بپردازد. این لحظه برای هر رهبری پر از مخاطرات سیاسی است؛ اما شرایط برای این نخستوزیر تازهنفس بسیار دشوارتر به نظر میرسد.
او حالا باید تلاش کند تا در حزبی چندپاره یک ائتلاف حمایتی منسجم ایجاد کند. برای غلبه بر این چندپارگی و تحقق وعده «مدل جدید اقتصادی»، برنهام باید مجموعهای از سیاستهای جسورانه و اصلاحات ساختاری را به کار گیرد:
اصلاحات مالیاتی و تامین بودجه: برنهام با چالشهای اقتصادی عظیمی از جمله هزینههای ناشی از پیر شدن جمعیت و نیاز به بازسازی نیروهای مسلح روبهروست. سهم مالیات از تولید ناخالص داخلی بریتانیا در حال حاضر به ۳۷درصد رسیده که بالاترین میزان از سال۱۹۴۸ است. با این حال، او متعهد شده که به قوانین مالی پیشین پایبند بماند و از افزایش نرخ مالیات بر درآمد، بیمه ملی و مالیات ارزش افزوده خودداری کند. در عوض، او به سراغ راهکارهای جایگزین خواهد رفت. برنهام معتقد است که بریتانیا تاکنون بیش از حد بر نیروی کار مالیات بسته و از ثروت غافل شده است؛ نگرشی که احتمال افزایش مالیات بر عایدی سرمایه را تقویت میکند. از سوی دیگر، او قصد دارد بار مالیاتی را از دوش مغازهها و کسبوکارهای محلی برداشته و به سمت انبارهای بزرگ خارج از شهر سوق دهد.
تمرکززدایی و رفاه اجتماعی: هسته مرکزی سیاستهای داخلی نخستوزیر جدید، تمرکززدایی بیسابقه از قدرت است. برنهام قصد دارد با تاسیس مقر «شماره ۱۰ شمال» در منچستر، انحصار قدرت را از وایتهال در لندن خارج کرده و اختیارات بیشتری در زمینه توسعه اقتصادی، مسکن و حملونقل به مناطق مختلف بریتانیا واگذار کند. او صراحتا اعلام کرده است که رشد اقتصادی نمیتواند از بالا به پایین دیکته شود.
صنعت، دفاع و دیپلماسی: در عرصه آموزش و صنعت، برنهام به دنبال ایجاد برابری میان آموزشهای آکادمیک و مهارتهای فنی است و میخواهد با حمایت از بخشهای حیاتی نظیر فولاد و انرژی، روند صنعتیسازی مجدد بریتانیا را تسریع کند. با این وجود، او در بخش دفاعی وارث یک کسری بودجه ۴.۷میلیارد پوندی از طرحهای به جا مانده از دولت استارمر است که باید منابع تامین آن را هرچه سریعتر مشخص کند. در نهایت و در عرصه سیاست خارجی، درحالیکه وی بر تداوم حمایت قاطع از اوکراین و تقویت روابط امنیتی با اروپا تاکید دارد، موضعگیریهایش مبنی بر لزوم اعمال فشار بیشتر بر اسرائیل، حمایت جناح چپ حزب کارگر را برای او به همراه داشته است؛ رویکردی که نشان میدهد هفتمین مستاجر داونینگ استریت در پی ایجاد توازنی ظریف میان اصلاحات رادیکال داخلی و دیپلماسی فعال جهانی است.
