صف طولانی مدعیان فتح کاخ سفید کارزار ۲۰۲۸ را کلید زدند
آغاز ماراتن انتخاباتی به سوی واشنگتن
به گزارش نیویورک تایمز، انتظار میرود میدان رقابت برای دموکراتها کاملا باز باشد. چهرههای جاهطلب این حزب از همین حالا سفرهای خود را به ایالتهایی که رأیگیری اولیه در آنها انجام میشود آغاز کردهاند تا ضمن جلب نظر گروههای کلیدی رأیدهندگان، در برنامههای مربوط به پادکستها نیز حضور یابند. در اردوگاه جمهوریخواهان، از آنجا که دونالد ترامپ همچنان در قدرت است، احتیاط بیشتری به چشم میخورد؛ با این حال، گمانهزنیها درباره «جیدی ونس»، معاون رئیسجمهور، و «مارکو روبیو»، وزیر امور خارجه، شدت گرفته است. حتی اگر هر دو نفر وارد عرصه شوند، احتمالا رقبای دیگری نیز آنها را به چالش خواهند کشید. (اگرچه ترامپ گاهی ایده دوره سوم ریاستجمهوری را به زبان آورده، اما قانون اساسی آمریکا صراحتا این اجازه را به او نمیدهد.) اما نامزدهای احتمالی چه کسانی هستند؟
معاونان رئیسجمهور
جیدی ونس، معاون رئیسجمهور، از همان لحظهای که در سال ۲۰۲۴ به عنوان جفت انتخاباتی جمهوریخواهان معرفی شد، خود را وارث سیاسی ترامپ نشان داده است. با این حال، باید دید آیا رأیدهندگان حزب نیز او را به این چشم میبینند یا خیر. در میان دموکراتها، کامالا هریس، معاون سابق رئیسجمهور، شناختهشدهترین چهره است و بیشترین حضور را در شبکههای اجتماعی دارد. او همچنین عمیقترین ارتباط را با رأیدهندگان سیاهپوست دارد؛ گروهی که نتیجه سه رقابت مقدماتی اخیر و نزدیک حزب را رقم زدهاند. اما بسیاری از دموکراتها مشتاقاند تا از شکست هریس در سال ۲۰۲۴ عبور کنند و پس از کارزار فاجعهبار انتخاباتی جو بایدن، ترجیح میدهند نامزدی بدون ارتباط مستقیم با او را برگزینند.
مقامات دولت ترامپ
فراتر از ونس، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه که در سال ۲۰۱۶ نیز نامزد ریاستجمهوری شده بود، برجستهترین چهره در کابینه فعلی است و در صورت نامزدی هر دو نفر، رقیب اصلی معاون رئیسجمهور محسوب میشود. چند مقام دیگر این کابینه نیز پیشتر سابقه نامزدی دارند: داگ برگوم (وزیر کشور)، رابرت اف. کندی جونیور (وزیر بهداشت و خدمات انسانی که در سال ۲۰۲۴ هم به عنوان دموکرات و هم مستقل نامزد شد) و تولسی گابارد (مدیر اطلاعات ملی). پیت هگست، وزیر دفاع، اگرچه پیش از این نامزد نشده، اما اکنون به یک چهره ملی تبدیل شده است.
مقامات دولت بایدن
چندین عضو دولت بایدن حتی پیش از پیروزی ترامپ در سال ۲۰۲۴، در حال آمادهسازی خود برای کارزارهای ملی بودند. «پیت بوتجیج»، وزیر سابق حملونقل، کارزار تحسینبرانگیزی در سال۲۰۲۰ داشت و هرگز از جایگاه یک نامزد بالقوه خارج نشد. «جینا ریموندو»، وزیر سابق بازرگانی، توانایی بالایی در جذب حامیان مالی دارد اما در میان رأیدهندگان خارج از ایالت زادگاهش چندان شناختهشده نیست. «رام امانوئل»، سفیر سابق آمریکا در ژاپن و «میچ لندریو»، شهردار سابق نیواورلئان نیز سیگنالهایی مبنی بر احتمال ورود به رقابتهای ۲۰۲۸ ارسال کردهاند.
فرمانداران ایالتی
در دوره دوم ترامپ، فرمانداران دموکرات پرچم مقاومت لیبرالها را به دست گرفتهاند. در این میان، «گوین نیوسام» از کالیفرنیا، «جیبی پریتزکر» از ایلینوی، «جاش شاپیرو» از پنسیلوانیا، «وس مور» از مریلند، «اندی بشیر» از کنتاکی، «گرچن ویتمر» از میشیگان و «جارد پولیس» از کلرادو چهرههایی هستند که به واسطه موفقیتهای ایالتی و جسارتهای سیاسیشان، در کانون توجه قرار دارند. در سوی دیگر، فرمانداران جمهوریخواهی نظیر «ران دیسانتیس» از فلوریدا (که شاید بخواهد شکست ۲۰۲۴ را جبران کند)، «گرگ ابوت» از تگزاس (که با ابتکاراتش در مساله مهاجرت خبرساز شد)، «برایان کمپ» از جورجیا، «اسپنسر کاکس» از یوتا، «سارا هاکبی سندرز» از آرکانزاس و «گلن یانکین» از ویرجینیا، پتانسیل بالایی برای ورود به عرصه ملی دارند.
سناتورها و اعضای مجلس نمایندگان
تعداد سناتورهایی که احتمال نامزدیشان میرود آنقدر زیاد است که شاید به یک صحنه مناظره اختصاصی نیاز داشته باشند. دموکراتهایی مانند کوری بوکر، ایمی کلوبوچار، مارک کلی، کریس ون هولن و چهرههای جوانتری چون روبن گالگو، کریس مورفی و الیسا اسلاتکین در کنار سناتورهای جورجیا، جان آساف و رافائل وارناک، مطرح هستند. در میان جمهوریخواهان نیز تد کروز، رند پال، تیم اسکات، تام کاتن، ریک اسکات، جاش هالی، کیتی بریت و دیوید مککورمیک از گزینههای جدی به شمار میروند. اگرچه نمایندگان مجلس سفلی (مجلس نمایندگان) تاریخچه درخشانی در فتح کاخ سفید ندارند، اما چهرههایی چون جازمین کراکت و جیسون کرو (دموکرات) و الیسا استفانیک و جیم جردن (جمهوریخواه) ممکن است شانس خود را امتحان کنند.
ترقیخواهان و طردشدگان
در جناح چپ، در صورت نامزدی الکساندریا اوکاسیو کورتز، او بدون شک پیشتاز ترقیخواهان خواهد بود. رو کانا از کالیفرنیا نیز که نقش کلیدی در افشای پروندههای اپستین علیه ترامپ داشت، دیگر گزینه قدرتمند این طیف است. در مقابل، برخی جمهوریخواهان مطرود مانند مارجوری تیلور گرین (که با انتقاد از ترامپ از کنگره استعفا داد)، مایک پمپئو (که در دولت دوم ترامپ کنار گذاشته شد) و نانسی میس، ممکن است از محدودیت دورههای ریاستجمهوری ترامپ برای بازگشت به قدرت استفاده کنند.
جهشهای ناگهانی، چهرههای رسانهای
همانند گذشته، سیاستمدارانی هستند که میتوانند از رقابتهای میاندورهای مستقیما به صحنه ملی پرتاب شوند؛ چهرههایی چون جیمز تالاریکو، گراهام پلاتنر و راب سند در میان دموکراتها و بایرون دانلدز و ویوک راماسوامی در میان جمهوریخواهان. علاوه بر این، موفقیت ترامپ باعث شده تا چهرههای رسانهای نظیر استیون ای. اسمیت، تاکر کارلسون، استیون کی. بنن، مت گیتس و میلیاردر معروف مارک کیوبن نیز مسیر مشابهی را برای خود متصور شوند. در نهایت، نباید از اعضای خانواده ترامپ غافل شد. دونالد ترامپ جونیور و لارا ترامپ اگرچه در دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ بیشتر بر تجارت و سیاستهای ایالتی تمرکز کردهاند، اما نامشان همواره به عنوان وارثان احتمالی این جریان سیاسی در راهروهای قدرت شنیده میشود.
