از سوی دیگر کارشناسان، رفتار مردم را بررسی می‌کنند و با توجه به چارچوب‌های علمی، توصیه‌هایی به سیاستمداران می‌کنند. این بخشی از روابط گسترده در فرآیند سیاست‌گذاری است. حال سوال مشخص این است که نقش رسانه‌ها، در این فرآیند چیست؟ رسانه خوب، مانند پلی است که تمامی این نقاط را در سیاست‌گذاری به هم وصل می‌کند. در حقیقت هنر یک رسانه موثر، ایجاد پل‌های ارتباطی میان مردم، سیاست‌گذاران و کارشناسان است.  در سال‌های گذشته، کمتر رسانه‌ای بوده که یک ماموریت بلندمدت با این چارچوب فکری درنظر گرفته باشد. اصولا بخش عمده‌ای از رسانه‌ها چه به‌صورت مجازی و چه به شکل نشر کاغذی، سرگرم امور روزمره می‌شوند و در این روزمرگی، جریان‌های فکری کمتری شکل می‌گیرد. این مهم، در بخش اقتصادی نیز به مراتب کمتر بوده است و عمده رسانه‌ها، نگاه کوتاه مدتی به چالش‌های مردم دارند. «دنیای‌اقتصاد» با یک نگاه متفاوت وارد عرصه مطبوعات شد. این روزنامه سعی کرده زوایای مخفی و خطاهای موجود در فرآیند سیاست‌گذاری را با بهره‌گیری از کارشناسان مجرب و با دانش، تشریح کند. از سوی دیگر، این روزنامه سعی می‌کند که با ارائه مطالب خود، مردم را نیز با خود همراه کند، تا چارچوب‌های فکری جامعه در یک نظام متناسب با علم امروز اقتصاد شکل گیرد. اگرچه در دنیای امروز ایران، بسیاری از چالش‌های اقتصادی، همچنان پابرجا مانده است و نیاز است که با ایجاد همدلی در این شرایط سخت، کلیدی برای گشایش این چالش‌ها پدید آید، اما حل چالش‌های کنونی، بدون داشتن یک چارچوب فکری در سه ضلع مردم، کارشناسان و اقتصاددانان امری محال است. نگاه جدید این روزنامه به مسائل اقتصادی می‌تواند الگوی مناسبی برای تمام رسانه‌ها باشد. آرزوی قلبی من این است که «دنیای‌اقتصاد» که در آستانه شماره پنج هزارم قرار دارد، در تداوم این مسیر، روشنی‌بخش، استوار و موفق باشد.

 

این مطلب برایم مفید است
2 نفر این پست را پسندیده اند