شماره روزنامه ۶۶۷۶
|

دورکاری چگونه شکاف میان برداشت مدیران و عملکرد واقعی نیروها را بیشتر کرده است؟

در سال‌های اخیر، الگوهای کاری تغییر چشم‌گیری پیدا کرده و به سمت دورکاری و کار ترکیبی رفته‌اند. بسیاری از کارکنان نشان داده‌اند که می‌توانند بهره‌وری خود را خارج از محیط کار سنتی نیز حفظ کنند. با این حال، این تغییر شکل کار به ظهور پدیده‌ای به نام «پارانویای بهره‌وری» منجر شده است.

در بسیاری از هلدینگ‌ها، واحد مدیریت ریسک وجود دارد، گزارش‌های دوره‌ای تهیه می‌شود، کمیته‌های تخصصی تشکیل جلسه می‌دهند و مدیران درباره ریسک‌های مالی، عملیاتی و راهبردی گزارش دریافت می‌کنند. با این حال، یک پرسش اساسی همچنان باقی است: چرا سازمان‌هایی که ریسک‌های خود را می‌شناسند، گاهی در برابر وقوع…

اخبار مدیران روزنامه شماره ۶۶۳۵

    پنجشنبه، ۲۹ مرداد ۱۴۰۵
  • سازمان‌ها چگونه توان رشد کارکنان را از بین می‌برند؟

    روزنامه شماره ۶۶۳۵

    مفهوم‌پردازی «سوختگی شغلی»

    مهندسی با ۱۰ سال سابقه کار را در نظر بگیرید که هر روز اولین نفر در محل کار حاضر می‌شود و آخرین نفر می‌رود. او کارهای دیگران را نیز انجام می‌دهد، زیرا همکارانش به‌نحوی کارهای خود را ناقص رها می‌کنند و مدیران نیز بار اضافی را بر دوش او می‌نهند.
  • بهره‌وری با رویکرد خلاقیت

    بهره‌وری معیاری است برای سنجش کارآیی و اثربخشی فرد یا سازمان در جهت تحقق اهداف از پیش تعیین‌شده. به‌عبارت دیگر، انجام درست یک کار درست را بهره‌وری می‌گویند. پیتر دراکر، پدر علم مدیریت، می‌گوید: هیچ کاری بی‌فایده‌تر از انجام کارآمد کاری نیست که اصلا نباید انجام می‌شد. در کنار عواملی از جمله انگیزه، تمرکز، مهارت و دانش، می‌توان به عامل خلاقیت هم اشاره کرد که در ارتقای بهره‌وری افراد و کل سازمان، تاثیر بسزایی دارد.
  • پایان عصر «حل مساله»؛ آغاز عصر «پیشگیری از مساله»

    مدیریت برای سال‌ها یک مهارت کلیدی را ارزشمند می‌دانست: توانایی حل مساله. مدیری موفق بود که در زمان بحران سریع تصمیم بگیرد، منابع را بسیج کند و سازمان را از شرایط دشوار عبور دهد. اما به نظر می‌رسد این تعریف در حال تغییر است. در محیطی که بازارها با سرعت تغییر می‌کنند، زنجیره‌های تامین شکننده‌تر شده‌اند، فناوری‌ها به‌سرعت جایگزین یکدیگر می‌شوند و رفتار مشتریان قابل پیش‌بینی نیست، دیگر کافی نیست که سازمان سریع واکنش نشان دهد. مزیت واقعی زمانی ایجاد می‌شود که سازمان بتواند پیش از وقوع مساله، نشانه‌های آن را ببیند.
۱