بر حسب اساسنامه، بانک ملی ایران به‌صورت یک شرکت سهامی دارای شخصیت حقوقی و تابع قوانین تجاری تلقی شده بود. سرمایه اولیه بانک ۲۰ میلیون ریال بود که فقط ۸ میلیون آن پرداخت شد. با توجه به اینکه در آن تاریخ متخصصان بانکی در ایران وجود نداشتند به موجب قانونی اجازه استخدام اتباع سوئیسی یا آلمانی به منظور اداره بانک داده شد. اولین مدیر‌عامل بانک ملی دکتر کورت لیندن بلات و معاون او فوگل به همراه ۷۰ کارشناس از آلمان به ایران دعوت شده بودند. در ابتدای تاسیس بانک علاوه بر شعبه مرکزی دو شعبه در بازار تهران و بندربوشهر که مهم‌ترین بندر بازرگانی آن روز ایران بود تاسیس شد.