در انگلستان، سلطنت خاندان استوارت با چارلز دوم در ۱۶۶۰ احیا شد، اما او در شرایط کاملا متفاوتی با اوضاعی که پدرش قصد حفظ آن را داشت قدرت را به دست گرفت. پارلمان پادشاه را عقب راند و پس از آن هرگز سلطنت مطلقه دوباره در انگلستان حاکم نشد. تثبیت حکومت پارلمانی و بورژوایی به آسانی در «انقلاب شکوهمند» ۱۶۸۹-۱۶۸۸ کسب و بریتانیا به کشور انقلاب صنعتی و قدرت سرمایه‌داری حاکم در قرن نوزدهم بدل شد. انقلاب فرانسه نه فقط آن کشور را به یک کشور سرمایه‌داری مدرن تبدیل و پاریس را به پایتخت فرهنگی و سیاسی قرن نوزدهم بدل کرد، بلکه بیش از هر رویداد دیگری به دموکراسی مدرن و فلسفه سیاسی با مفاهیم ملازمش نظیر آزادی و حقوق بشر و بعدها سوسیالیسم انجامید.

- به نقل از مقاله «آیا انقلاب‌ها همیشه شکست می‌خورند؟»، جان مالینو، ترجمه مهدی صابری