اخبار آرشیو روزنامه روزنامه شماره ۶۶۰۱

جهش هزینه‌های تولید و افزایش نرخ ارز، موج تازه‌ای از گرانی دارو را رقم زده است. همزمان، ناکارآمدی پوشش بیمه‌ای، سهم پرداختی بیماران را افزایش داده است. به گفته کارشناسان، تداوم تولید بدون اصلاح قیمت‌ها ممکن نیست؛ اما در نبود بیمه‌های کارآمد، هزینه این اصلاح را بیماران می‌پردازند.

در روزهای اخیر، بحث استفاده از ابزار نرخ سود برای مهار تورم بار دیگر مطرح شده است. «دنیای‌اقتصاد» با بهره‌گیری از تجربه ترکیه و ادبیات اقتصادی، سازوکارهای استفاده موثر از این ابزار را برای کنترل تورم بررسی کرده است. این بررسی‌ها نشان می‌دهد افزایش نرخ سود، در صورت همراهی با اصلاح نظام مالی و شبکه بانکی، می‌تواند به مهار تورم کمک کند؛ در غیر این صورت، ممکن است تنها تورم را به آینده منتقل کند یا حتی به تشدید آن بینجامد. همچنین بررسی منحنی بازده اوراق خزانه اسلامی از شیب تند صعودی آن حکایت دارد که می‌تواند بیانگر انتظار بازار نسبت به تورم و نرخ‌های سود بالاتر در آینده باشد. وابستگی بانک‌های ایران به منابع بانک مرکزی و ناترازی شبکه بانکی، اثربخشی انتقال سیاست پولی از مسیر نرخ سود را به‌شدت کاهش می‌دهد. از این‌رو، مهار تورم مستلزم به‌کارگیری هماهنگ ابزارهای سیاستگذاری اقتصادی است؛ بنابراین در کنار افزایش نرخ سود، اصلاحات در مالیه عمومی و شبکه بانکی نیز باید اجرا شود. 

تنگه هرمز و دارایی‌های بلوکه‌شده، همچنان سایه اختلاف را بر تفاهم‌نامه ایران و آمریکا گسترانده و از این منظر آغاز مذاکرات فنی را در وضعیت تعلیق قرار داده است. با این حال قرار است دو طرف در نشست‌های کارشناسی حضور به‌هم برسانند.

اکونومیست به تازگی در گزارشی اشاره کرده است که طبق برآورد صندوق بین‌المللی پول (IMF)، جنگ در مقطع چهار ماهه علاوه بر ورود خسارات قابل توجه به ایران، باعث شده است تا ۷درصد نیروی کار شغل خود را از دست بدهند.

دنیای‌ اقتصاد: ولادیمیر پوتین با اعتراف نادر خود مبنی بر اینکه عملیات پهپادی اوکراین «مشکلاتی» برای روسیه ایجاد کرده است، سعی کرده خود را نسبت به نگرانی‌های عمومی در مورد جنگ پاسخگو نشان دهد. اما این امر نتوانسته تمرکز تمام‌عیار رئیس‌جمهور روسیه بر تهاجم را پنهان کند. تصمیم پوتین برای ادامه کار با وجود افزایش نارضایتی عمومی، پیش از انتخابات پارلمانی سپتامبر در روسیه، یک دوراهی را آشکار کرده است: خود را از عواقب جنگ دور نگه دارد یا در تلاش برای تقویت حزب حاکم، با آن مقابله کند. روس‌ها تمایل داشته‌اند خشم خود را به جای خود پوتین متوجه «روسیه متحد»، حزب اصلی کرملین کنند که پوتین عضو آن نیست.