عباد تیموری

درک فساد معمولا با یک خبر شروع می‌شود: بازداشت یک مدیر، افشای یک پرونده، یا صدور یک حکم سنگین. افکار عمومی برای مدتی احساس می‌کند «اقدامی» صورت گرفته است. اما مدتی بعد، پرونده‌ای مشابه دوباره مطرح می‌شود. این تکرار تصادفی نیست؛ نشانه‌ی یک واقعیت مهم است: فساد در اغلب کشورها نه حاصل خطای فردی، بلکه محصول «ساختارهای معیوب» و «خلأهای سیستمی» است. تجربه‌ی جهانی نشان داده، کشورهایی که در مبارزه با فساد موفق بوده‌اند، از مرحله‌ی برخورد با «اشخاص» عبور کرده و به سمت اصلاح «نهادها» رفته‌اند. به بیان ساده‌تر، آنها به جای تعویض بازیگران، قواعد بازی را عوض کرده‌اند.